Goldman Environmental Prize

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Goldman Environmental Prize, of kortweg de Goldman-prijs is een jaarlijkse prijs voor mensen die zich verdienstelijk hebben gemaakt op het gebied van milieu(-bescherming).

Hij wordt jaarlijks aan zes personen/organisaties uitgereikt, één voor elk van de zes regio's: Afrika, Azië, Europa, Oceanië, Noord-Amerika en Latijns-Amerika en bedraagt 150.000 US Dollar (2008). Vanwege zijn prestige en geldsom wordt de Goldman-prijs ook wel de groene Nobelprijs genoemd.

De Goldman Environmental Prize werd in 1990 opgericht door het echtpaar Richard Goldman - Rhoda Goldman. Het gefortuneerde koppel wilde hun vermogen aan een goed doel schenken. Richard Goldman leidde een belangrijke verzekeringsinstelling in San Francisco. Rhoda Goldman erfde een groot deel van Levi Strauss, stichter van de kleding-keten.
De prijs wordt toegekend door een internationale jury, die nominaties krijgt van natuurverenigingen, milieu-organisaties of particulieren.

De prijs wordt uitgereikt in San Francisco. Behalve aan de uitreiking van de prijs nemen de winnaars meestal ook deel aan een meerdaags programma met studiedagen en conferenties, ontmoetingen met politici en pers, alsmede bezoek aan omliggende natuurparken.

Prijswinnaars[bewerken]

1990[bewerken]

  • Robert Brown (Australië)
  • Lois Gibbs (Verenigde Staten)
  • Janet Gibson (Belize)
  • Harrison Ngau Laing (Maleisië)
  • János Vargha (Hongarije)
  • Michael Werikhe (Kenia)

1991[bewerken]

  • Wangari Muta Maathai (Kenia)
  • Eha Kern & Roland Tiensuu (Zweden)
  • Evaristo Nugkuag (Peru)
  • Yoichi Kuroda (Japan)
  • Samuel LaBudde (Verenigde Staten)
  • Cath Wallace (Nieuw-Zeeland)

1992[bewerken]

  • Jeton Anjain (Marshalleilands)
  • Medha Patkar (India)
  • Wadja Egnankou (Ivoorkust)
  • Christine Jean (Frankrijk)
  • Colleen McCrory (Canada)
  • Carlos Alberto Ricardo (Brazilië)

1993[bewerken]

  • Margaret Jacobsohn & Garth Owen-Smith (Namibië)
  • Juan Mayr (Colombia)
  • Dai Qing (China)
  • John Sinclair (Australië)
  • JoAnn Tall (USA)
  • Sviatoslav Zabelin (Rusland)

1994[bewerken]

  • Matthew Coon Come (Canada)
  • Tuenjai Deetes (Thailand)
  • Laila Iskander Kamel (Egypte)
  • Luis Macas (Ecuador)
  • Heffa Schücking (Duitsland)
  • Andrew Simmons (Sint Vincent en de Grenadines)

1995[bewerken]

  • Aurora Castillo (Verenigde Staten)
  • Yul Choi South (Korea)
  • Noah Idechong (Palau)
  • Emma Must (Engeland)
  • Ricardo Navarro (El Salvador)
  • Ken Saro-Wiwa (Nigeria)

1996[bewerken]

  • Ndyakira Amooti (Oeganda)
  • Bill Ballantine (Nieuw-Zeeland)
  • Edwin Bustillos (Mexico)
  • M.C. Mehta (India)
  • Marina Silva (Brazilië)
  • Albena Simeonova (Bulgarije)

1997[bewerken]

  • Nick Carter (Zambia)
  • Loir Botor Dingit (Indonesië)
  • Alexander Nikitin (Rusland)
  • Juan Pablo Orrego (Chili)
  • Fuiono Senio & Paul Alan Cox (West-Samoa)
  • Terri Swearingen (Verenigde Staten)

1998[bewerken]

  • Anna Giordano (Italië)
  • Kory Johnson (Verenigde Staten)
  • Berito Kuwaru'wa (Colombia)
  • Atherton Martin (Dominicaanse Republiek)
  • Sven "Bobby" Peek (Zuid-Afrika)
  • Hirofumi Yamashita (Japan)

1999[bewerken]

  • Jacqui Katona & Yvonne Margarula (Australië)
  • Michal Kravcik (Slowakije)
  • Bernard Martin (Canada)
  • Samuel Nguiffo (Kameroen)
  • Jorge Varela (Honduras)
  • Ka Hsaw Wa (Birma)

2000[bewerken]

  • Oral Ataniyazova (Oezbekistan)
  • Elias Diaz Peña & Oscar Rivas (Paraguay)
  • Vera Mischenko (Rusland)
  • Rodolfo Montiel Flores (Mexico)
  • Alexander Peal (Liberia)
  • Nat Quansah (Madagaskar)

2001[bewerken]

  • Jane Akre & Steve Wilson (Verenigde Staten)
  • Yosepha Alomang (Indonesië)
  • Giorgos Catsadorakis & Myrsini Malakou (Griekenland)
  • Oscar Olivera (Bolivia)
  • Eugène Rutagarama (Rwanda)
  • Bruno Van Peteghem (Nieuw-Caledonië)

2002[bewerken]

  • Pisit Charnsnoh (Thailand)
  • Sarah James & Jonathon Solomon (Verenigde Staten)
  • Fatima Jibrell (Somalië)
  • Alexis Massol-González (Puerto Rico)
  • Norma Kassi (Canada)
  • Jean La Rose (Guyana)
  • Jadwiga Lopata (Polen)

2003[bewerken]

  • Julia Bonds (Verenigde Staten)
  • Pedro Arrojo-Agudo (Spanje)
  • Eileen Kampakuta Brown & Eileen Wani Wingfield (Australië)
  • Von Hernandez (Filipijnen)
  • Maria Elena Foronda Farro (Peru)
  • Odigha Odigha (Nigeria)

2004[bewerken]

  • Rudolf Amenga-Etego (Ghana) voor zijn inspanningen tegen poging tot privatisering van de drinkwatervoorziening.
  • Rashida Bee en Champa Devi Shukla (India) vroegen aandacht voor de slachtoffers van de giframp in Bhopal.
  • Libia Grueso (Colombia) voor zijn strijd tegen de narcotica-plantages.
  • Manana Kochladze (Georgië) voor zijn actie tegen de milieubelastende aanleg van een olie-pijplijn
  • Demetrio do Amaral de Carvalho (Oost-Timor) ijverde om milieuregelgeving te doen opnemen in de grondwet van de jonge staat.
  • Margie Richard (Verenigde Staten) ijverde voor een billijke vergoeding voor de slachtoffers van milieuvervuiling door een chemische fabriek van Shell bij Norco in Louisiana.

2005[bewerken]

  • Isidro Baldenegro López (Mexico)
  • Kaisha Atakhanova (Kazachstan)
  • Chavannes Jean-Baptiste (Haïti)
  • Stephanie Daniëlle Roth (Roemenië)
  • Corneille Ewango (Congo-Kinshasa|Congo)
  • José Andrés Tamayo Cortez

2006[bewerken]

  • Silas Kpanan’ Siakor (Liberia) voor zijn acties tegen de uitvoer van tropisch hout uit Liberia tijdens het regime van Charles Taylor.
  • Yu Xiaogang (China) voor zijn actie en studiewerk over de milieu-effecten van de vele Chinese dammen.
  • Olya Melen (Oekraïne) voor haar actie tegen de bouw van een kanaal naast de Donau door waardevol natuurgebied
  • Anne Kajir (Papoea Nieuw-Guinea) ageerde tegen corruptie die de kap van waardevol regenwoud mogelijk maakt.
  • Craig E. Williams (Verenigde Staten) werkte aan een milieu-veilig alternatief voor het opslaan van chemische wapens. Hij was ook actief in de campagne tegen landmijnen (1997 Nobelprijs voor de vrede)
  • Tarcisio Feitosa da Silva (Brazilië) strijd tegen het teloorgaan van het Braziliaans regenwoud

2007[bewerken]

  • Sophia Rabliauskas (Canada)
  • Hammerskjoeld Simwinga (Zambia)
  • Tsetsegee Munkhbayar (Mongolië)
  • Julio Cusurichi Palacios (Peru)
  • Willie Corduff (Ierland)
  • Orri Vigfússon (IJsland)

2008[bewerken]

  • Pablo Fajardo en Luis Yanza (Ecuador) voor hun strijd tegen de olie-multinational Texaco, verantwoordelijk voor de vervuiling van het Ecuadoraans deel van de Amazone
  • Jesus Leon Santos (Mexico) brengt kleine boeren samen in een anti-erosieprogramma om landbouwland te vrijwaren.
  • Rosa Hilda Ramos (Puerto Rico) voor de bescherming van de mangrove-bossen.
  • Feliciano dos Santos (Mozambique) voor zijn inspanningen voor de drinkwatervoorziening van afgelegen dorpen
  • Marina Rikhvanova (Rusland) voor haar inspanningen om het Baikalmeer te beschermen.
  • Ignace Schops (België) voor zijn werk voor het Nationaal Park Hoge Kempen.

2009[bewerken]

  • Wanze Eduards en S. Hugo Jabini(Suriname)
  • Maria Gunnoe (Verenigde Staten)
  • Syeda Rizwana Hasan (Bangladesh)
  • Yuyun Ismawati (Indonesië)
  • Marc Ona Essangui (Gabon)
  • Olga Speranskaya (Rusland)

2010[bewerken]

  • Randall Arauz (Costa Rica)
  • Malgorzata Gorska (Polen)
  • Lynn Henning (Verenigde Staten)
  • Thuli Makama (Swaziland)
  • Humberto Rios Labrada (Cuba)
  • Tuy Sereivathana (Cambodja)

2011[bewerken]

  • Prigi Arisandi (Indonesië)
  • Raoul du Toit (Zimbabwe)
  • Hilton Kelly (Verenigde Staten)
  • Dmitry Lisitsyn (Rusland)
  • Francisco Pineda (El Salvador)
  • Ursula Sladek (Duitsland)

2012[bewerken]

  • Ikal Angelei (Kenia)
  • Caroline Cannon (Verenigde Staten)
  • Evgenia Chirikova (Rusland)
  • Edwin Garigues (Filipijnen)
  • Sofia Gatica (Argentinië)
  • Ma Jun (China)

2013[bewerken]

  • Azzam Alwash (Irak)
  • Aleta Baun (Indonesië)
  • Jonathan Deal (Zuid-Afrika)
  • Rossano Ercolini (Italië)
  • Nohra Padilla (Colombia)
  • Kimberly Wasserman (Verenigde Staten)


Externe link[bewerken]