Gonzalo Fernández de Córdoba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Standbeeld van Gonzalo Fernández de Córdoba in Córdoba

Gonzalo Fernández de Córdoba (Montilla, 1 september 1453 - Córdoba, 2 december 1515) was hertog van Terranova, Santangelo, Andria, Montalto en Sessa en was een belangrijk Spaans generaal tijdens de val van Granada en de Italiaanse Oorlogen.

Biografie[bewerken]

De Córdoba werd geboren als zoon van Pedro Férnandez de Córdoba, graaf van Aguilar. Hij en zijn broer, Alonso, werden al op jonge leeftijd wees. De Córdoba ging eerst in dienst bij Alfons van Trastámara en Avís, de halfbroer van de koning. Na zijn dood schaarde hij zich aan de kant van Isabella I van Castilië, die na een burgeroorlog in 1474 koningin werd van Castilië.

Gedurende de tien jaar durende Verovering van Granada onder het Katholieke koningspaar wist De Córdoba naam te maken als legeraanvoerder. Na de capitulatie in 1492 werd De Córdoba voor zijn inzet beloond met enkele titels door Isabella.

Italië[bewerken]

El Gran Capitan

Toen het Katholieke Koningspaar besloot om gehoor te geven aan Aragonese hulproep uit het Koninkrijk Napels, werd De Córdoba benoemd tot aanvoerder van het leger dat tegenstand zou gaan bieden tegen Karel VIII van Frankrijk. In 1495 werd hij er met 5.000 man op uitgestuurd om Ferdinand I van Napels bij te staan, de broer van Ferdinand II van Aragon.

Zijn eerste slag verloor hij van de Fransen bij Seminara in 1495. Het jaar daarna wist hij de Fransen terug te drijven naar Calabrië. In 1498 keerde hij kort in Spanje terug om een Moorse opstand af te slaan. In de daar opvolgende Italiaanse Oorlog werd hij benoemd tot aanvoerder van de Spaanse Alliantie en wist hij voor zijn manier van oorlogvoeren veel lof te oogsten. Toen de koning van Napels eenmaal was afgezet, streden Spanje en Frankrijk samen een guerrillaoorlog uit om het bezit van het koninkrijk. Uiteindelijk wist De Córdoba de Fransen te verslaan. Bij het Verdrag van Lyons werd de vrede getekend tussen beide partijen.

Standbeeld van Gonzalo Fernández de Córdoba in Madrid

In 1504 werd De Córdoba benoemd tot Onderkoning van Napels namens Ferdinand II. Na drie jaar werd hij teruggeroepen naar Spanje. Ferdinand gaf hem bij terugkomst nieuwe titels, maar aanstellingen als legeraanvoerder kreeg hij niet. In 1515 stierf hij in Córdoba en werd begraven in Granada.

Nalatenschap[bewerken]

De Córdoba wordt gezien als een van de grondleggers van het moderne oorlogvoeren, zo was bijvoorbeeld ook de uitvinder van de loopgraven. De generaals van keizer Karel V en Filips II van Spanje genoten hun opleiding bij De Córdoba. Tevens werd hij ook enorm bewonderd door de conquistadores in de Nieuwe Wereld.

Bronnen[bewerken]