Gordon Banks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gordon Banks
Banks versus Pelé 1970

Gordon Banks (Sheffield, 30 december 1937) is een Engels oud-keeper. Hij stond in zijn tijd bekend als één van de beste keepers ter wereld en kreeg in de Britse pers zelfs de bijnaam 'The Banks of England'.

Banks begon zijn carrière in 1955 bij Chesterfield FC. Daar speelde hij tot 1958. Toen verhuisde Banks naar Leicester City, waarvoor hij in acht seizoenen in totaal 293 wedstrijden speelde. Met Leicester bereikte Banks zowel in 1961 als in 1963 de finale van de FA Cup, maar daarin zou de club botsen op Tottenham Hotspur en Manchester United.

In 1966 ging hij naar Stoke City, waar hij in 1972 zijn spelerscarrière noodgedwongen moest afsluiten. Op 22 oktober 1972, toen de beste doelman van de wereld net de prijs van de British Football Writers Association had gekregen, raakte Banks betrokken bij een ernstig auto-ongeval. De populaire doelman raakte aan één oog blind en keerde nooit meer terug op topniveau.

Banks probeerde het in 1975 nog bij het Amerikaanse Fort Lauderdale Strikers, maar daar kwam hij meestal niet van de bank af.

Banks speelde in totaal 549 competitiewedstrijden en verzamelde 73 interlands voor de Engelse nationale ploeg. Met deze nationale ploeg won Banks in 1966 het wereldkampioenschap voetbal in eigen land, en vier jaar later, in 1970, bereikten ze de kwartfinale. Zijn magistrale redding op een kopbal van Pelé op dit WK wordt beschouwd als één van de mooiste ooit in de geschiedenis van de wereldbeker.

Trivia[bewerken]

  • Banks heeft een wedstrijd gespeeld waarin hij geen enkele redding heeft moeten verrichten. De bewuste wedstrijd was een kwalificatiewedstrijd voor het EK van '72, op 12 mei 1971 tegen Malta.[1] Engeland won de wedstrijd met 5-0. Banks raakte de bal enkel toen zijn ploegmaten op hem terugspeelden.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties