Gorizia (stad)
|
|
|||
|
|
|||
|
|
|||
| Regio | Friuli-Venezia Giulia (FVG) | ||
| Provincie | Gorizia (GO) | ||
| Coördinaten | 45°56'N 13°37'E | ||
|
|
|||
| Oppervlakte | 41,1 km² | ||
| Inwoners (31 dec. 2011) | 35.819 (872 inw/km²) | ||
| Hoogte | 84 m | ||
|
|
|||
| Postcode | 34170 | ||
| Netnummer | 0481 | ||
| Beschermheilige | Hilarius en Tatianus | ||
| Naam inwoner | goriziani | ||
| ISTAT-code | 031007 | ||
|
|
|||
![]() |
|||
| Locatie van Gorizia in Gorizia (GO) | |||
|
|||
Gorizia (Duits: Görz; Sloveens: Gorica) is een gemeente en tevens de hoofdstad van de gelijknamige Italiaanse provincie.
De eerste schriftelijke vermelding van Gorizia dateert uit 1001. In een oorkonde van keizer Otto III wordt de plaats beschreven als villa quae Sclavorum lingua vocatur Goriza. In de 11de eeuw begon Gorizia zich uit te breiden. In het begin van de 13de eeuw werd er een klooster gebouwd, waarschijnlijk door de heilige Antonius van Padua. Er werd een derde stadsmuur gebouwd met een poort en een ophaalbrug. Bij die brug werd een klein huis gebouwd, Schoenhaus, waarvandaan een ondergrondse tunnel naar het kasteel Gorizio liep. De laatste graaf had geen kinderen en liet Schoenhaus na aan zijn lijfarts Puteo, die het doorverkocht aan Antonio I dei Lantieri. Sindsdien staat het huis bekend als het Palazzo Lantieri.
Inhoud |
Ligging [bewerken]
Gorizia is gelegen aan de Isonzo die vanuit de Sloveneense Alpen naar de Adriatische Zee stroomt. Het is een multiculturele plaats, een smeltkroes van Italiaanse, Sloveense en Germaanse invloeden. De stad behoorde onder de naam Görz nog tot 1918 toe aan Oostenrijk-Hongarije. Om deze reden doet de architectuur in Gorizia vaak Oostenrijks aan. De stad had de bijnaam "het Oostenrijkse Nice", vanwege de vele overeenkomsten met de Franse plaats.
Geschiedenis [bewerken]
zie graafschap Görz
Wereldoorlogen [bewerken]
In de Eerste Wereldoorlog was Gorizia het strijdtoneel tussen de Italiaanse en Oostenrijks-Hongaarse legers. Na deze oorlog werd de stad overgedragen aan Italië. Omdat dit land echter de Tweede Wereldoorlog verloor, raakte het enkele gebiedsdelen kwijt aan Joegoslavië, vooral in Istrië. De grens tussen Joegoslavië (vanaf 1991 Slovenië) en Italië loopt sindsdien door Gorizia. Het Italiaanse deel is veruit het grootste van de twee; het Sloveense deel, vrijwel volledig pas na de Tweede Wereldoorlog gebouwd, staat bekend als Nova Gorica (Nieuw-Gorizia).
Op 1 mei 2004 trad Slovenië toe tot de Europese Unie, hetgeen met veel festiviteiten gevierd werd in de gedeelde stad.
Demografie [bewerken]
Gorizia telt ongeveer 18119 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
|---|---|
| 1991 | 38.505 |
| 2001 | 35.667 |
Geografie [bewerken]
De gemeente ligt op ongeveer 84 m boven zeeniveau.
Plaatsen in de gemeente Gorizia zijn Castello, Gradiscutta, Lucinico, Monte Calvario, Oslavia, Piedimonte, Piuma, San Mauro, Sant Andrea, Straccis, en Vallone dell'Acqua.
Gorizia grenst aan de volgende gemeenten: Collio (Brda) (SLO), Farra d'Isonzo, Mossa, Nova Gorica (SLO), San Floriano del Collio, Savogna d'Isonzo.
Stedenband [bewerken]
Klagenfurt (Oostenrijk)
Lienz (Oostenrijk)
Venlo (Nederland), sinds 1965
Zalaegerszeg (Hongarije)
Zie ook [bewerken]
- Palazzo Lantieri
- Lijst van gedeelde steden
- Nova Gorica
- Graafschap Görz
- Huis der Meinhardijnen
- Lijst van graven van Gorizia.
Externe links [bewerken]
| Gemeenten in de provincie Gorizia |
|---|
|
Capriva del Friuli · Cormons · Doberdò del Lago · Dolegna del Collio · Farra d'Isonzo · Fogliano Redipuglia · Gorizia · Gradisca d'Isonzo · Grado · Mariano del Friuli · Medea · Monfalcone · Moraro · Mossa · Romans d'Isonzo · Ronchi dei Legionari · Sagrado · San Canzian d'Isonzo · San Floriano del Collio · San Lorenzo Isontino · San Pier d'Isonzo · Savogna d'Isonzo · Staranzano · Turriaco · Villesse |
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Gorizia op Wikimedia Commons. |
