Govert Dircksz Camphuysen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Tre Kronor kasteel in Stockholm door Govert Dircksz Camphuysen.

Govert Dircksz. Camphuysen (Dokkum of Gorcum, 1624 - Amsterdam, 1672) was een schilder van portretten, stillevens, Italiaanse landschappen en boerenstukken. Hij is beïnvloed door het werk van Paulus Potter en Aert van der Neer.

Biografie[bewerken]

De schilder Govert Dirksz. was de zoon van Dirk Raphaelsz. Camphuysen, een doopsgezinde of Remonstrantse predikant, vertaler en dichter van stichtelijke werken. Hij had gestudeerd in Leiden en werkte in Vleuten, Utrecht, Waalwijk, Rotterdam en Loenen aan de Vecht, die vanwege zijn Arminaanse gezindheid onderdook in de Jordaan. Hij kreeg een baan bij Willem Jansz. Blaeu in zijn kaartenzaak op de Damrak. In 1620 werd alle Remonstrantse predikanten verbannen en hij vertrok naar Norden om een drukkerij te beginnen onder de bescherming van Enno III van Oost-Friesland.[1] Camphuysen woonde in Harlingen, op Ameland en vestigde zich in 1623 in Dokkum. Toen Camphuysen in 1627 stierf, verhuisde zijn moeder met de kinderen opnieuw naar Amsterdam?

De Camphuysen woonden op de Lindengracht en in de Rozenstraat.[2] Dirck Govertsz. trouwde in 1647, en is in 1650 poorter geworden. Toen hij in de Kalverstraat woonde, raakte Camphuysen in financiële problemen en verliet de stad. Rond 1652 woonde hij in Zweden en zou rond 1655 benoemd zijn als hofschilder.

Hij werkte voor Magnus Gabriel de la Gardie en portretteerde Hedwig Eleonora van Holstein-Gottorp, de echtgenote van Karel X van Zweden. Camphuysen keerde in 1665 terug naar Amsterdam. Hij is begraven op 4 juli 1672 vanuit zijn huis aan de Oudeschans.

Govert Camphuysen's werken zijn schaars, waarschijnlijk staan sommigen bekend als schilderijen van Paulus Potter, andere zijn toegeschreven aan zijn neef?

Zijn zoon Herman was mogelijk decoratieschilder aan de Oper am Gänsemarkt in Hamburg.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. H. de la Fontaine Verwey (1968) CAMPHUYSEN ALS ONDERDUIKER IN DE ‘VERGULDE ZONNEWIJZER’. In: Maandblad Amstelodamum
  2. http://www.historici.nl/retroboeken/nnbw/#source=3&page=108&size=800&accessor=accessor_index