Hohenzollern-Haigerloch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slot in Haigerloch

Hohenzollern-Haigerloch was een tot de Zwabische Kreits behorend graafschap binnen het Heilige Roomse Rijk.

Na het uitsterven van de graven van Werdenberg in 1534 viel het graafschap Sigmaringen terug aan het rijk. De keizer beleende vervolgens Karel I van Hohenzollern met Sigmaringen en Veringen. Na de dood van zijn neef in 1558 waren alle bezittingen van het huis Hohenzollern in één hand verenigd. Het sterk uitgebreide bezit werd echter na de dood van Karel I in 1576 onder zijn zoons verdeeld:

Bij de deling kreeg Hohenzollern-Haigerloch de heerlijkheid Haigerloch (een allood) en de heerlijkheid Wehrstein (een Oostenrijks leen). In 1591 werd Dettensee verworven. Na het uitsterven van de graven in 1634 werden de gebieden verenigd met Hohenzollern-Sigmaringen. Van 1681 tot 1702 regeerde een jongere broer van vorst Maximiliaan van Hohenzollern-Sigmaringen in Haigerloch.

Graven van Hohenzollern-Haigerloch[bewerken]

regering naam geboren overleden familie
1576-1592 Christoffel 20-3-1552 21-4-1592 zoon van Karel I van Hohenzollern
1592-1620 Johan Christoffel 1586 4-12-1620 zoon
1620-1634 Karel II 1588 7-3-1634 broer
1681-1702 Frans Anton 5-12-1657 14-10-1702 zoon van Meinrad I van Hohenzollern-Sigmaringen