Graanzuiger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Graanzuiger
Stadsgraanzuiger 19, Rotterdam
Stadsgraanzuiger 19, Rotterdam
Geschiedenis
Werf Chantier Naval John Cockerill, Hoboken, België
Kiellegging 1926
Tewaterlating 1927
Uit dienst 1984
Opnieuw geclassificeerd vanaf 1985 museumschip
Thuishaven Haven van Antwerpen
Havenmuseum Rotterdam
Algemene kenmerken
Deplacement 560 ton
Lengte 30 meter
Breedte 10,45 meter
Diepgang circa 2 meter
Hoogte 30,45 meter boven dek
Voortstuwing en vermogen geen, moet gesleept worden.
Voor de vacuumpompen is een stoomketel
en een stoommachine aanwezig.
Capaciteit ca 200 ton graan per uur
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Met een graanzuiger, oorspronkelijk graanelevator geheten, worden met graan beladen schepen gelost. Bekend zijn de drijvende graanelevatoren waarmee vooral in de eerste helft van de 20e eeuw de lading vanuit de zeeschepen direct in de binnenvaartschepen werd gelost.

De introductie van graanelevatoren in de haven van Rotterdam leidde in 1907 vanwege het verloren gaan van arbeidsplaatsen tot een grote havenstaking.

Werking[bewerken]

Zeeschip met vijf graanzuigers

Een graanzuiger is een machine die graan, of andere losse lading met een laag soortelijk gewicht, zuigt uit de ruimen van een schip. Boven op de toren staat de recipient. Vacuümpompen zuigen de lucht uit de recipient waardoor er onderdruk ontstaat. Via de zuigbuizen die in het graanschip zijn gezakt, stroomt lucht naar binnen en het graan wordt hierin meegevoerd naar de recipient. Eenmaal in de recipient wordt stof en ander materiaal, zoals zand of steentjes, verwijderd en blijft het graan achter. Via een luchtsluis zakt het graan naar de bovenbunker. Door een klep open te schuiven valt het graan in een weegschaal. Als de schaal vol is wordt de klep gesloten en de toevoer van graan stopt. De weger noteert de afgemeten hoeveelheid en laat de weegschaal leeglopen door een klep aan de onderzijde van de schaal te openen. Het graan valt nu via een afstortbuis naar een binnenschip of naar een graansilo op de wal.

De graanelevator kan uit zichzelf niet varen en moet dus altijd gesleept worden. Eenmaal afgemeerd aan een schip of kade kan het zich verplaatsen door middel van lieren.

Graanzuigers worden tegenwoordig nauwelijks meer gebruikt. Kranen met een grote capaciteit, tot 50 ton per hijs, hebben de rol van de zuiger overgenomen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]