Grasmaaier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een handmatige grasmaaimachine (kooimaaier) met opvangbak
Een cirkelmaaier met benzinemotor

Een grasmaaier of gras(maai)machine is een apparaat dat wordt gebruikt om gras korter te maken.

Indeling[bewerken]

Ingedeeld naar aandrijfmechanisme zijn er drie soorten grasmaaiers: handgrasmaaiers, elektrische grasmaaiers en benzinegrasmaaiers. Vrijwel iedere Nederlander is bekend met de handgrasmaaier van het type kooimaaier, die moet worden voortgeduwd. De beweging van de wielen wordt overgebracht op een horizontale messenkooi, die bestaat uit schijven en spiraalvormige messen, aangevuld met een vaste ondersnijplaat. De messen en de snijplaat knippen het gras af met een schaarachtige beweging. Wordt de beweging overgebracht op een verticale as, dan spreekt men van een cirkelmaaier. Deze wordt doorgaans door een benzine- of elektromotor aangedreven en is ook wel zelfrijdend.

Bij sommige typen grasmaaiers wordt het gemaaide gras opgevangen in een bak. De mulchmaaier verspreidt de grasresten over het gazon. Zo krijgt het gazon direct nieuwe voedingsstoffen.

Meestal kan de hoogte van de messen worden ingesteld, om zo de beoogde lengte van het gras te kunnen bepalen.

Om het gras te maaien op moeilijke plekken is er de grastrimmer.

Geschiedenis[bewerken]

De gewoonte om gras te maaien ontstond in de Engelse landschapsparken in de 18e eeuw. Het met de zeis maaien van de uitgestrekte parken was zeer arbeidsintensief. Zo waren alleen al voor het park Blenheim Palace in de 19e eeuw 50 maaiers continue bezig. Ook de opkomst van sporten als voetbal en cricket deden de behoefte aan gladde grasvelden stijgen.

Rond 1830 ontwierp de Engelse Edwin Beard Budding de eerste kooimaaier en kreeg daarvoor een patent.

Zie ook[bewerken]