Graszanger
| Graszanger IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
_I_IMG_0365.jpg) |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Cisticola juncidis (Rafinesque, 1810) |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De graszanger of waaierstaartrietzanger (Cisticola juncidis) is een vogel uit de familie Cisticolidae, een recent afgesplitste familie binnen de zangers van de Oude Wereld. Hij komt voor in Zuid-Europa, Noord-Afrika en in zuid-Azië tot aan Noord-Australië in moerassen, vochtige graslanden, maar ook in korenvelden en op steppen. Dit insectenetende zangvogeltje is geen trekvogel, maar blijft het hele jaar in hetzelfde gebied. In gebieden met strenge winters overleeft de vogel niet lang.
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De graszanger is een schuwe vogel die zich meestal verborgen houdt in dichte vegetatie. Hij is slechts 10-11 centimeter groot en heeft een korte, afgeronde staart. De bovendelen en kruin zijn bruin tot roestbruin met zeer donkere strepen, de stuit roestbruin, de buitenste staartpennen hebben zwart-witte toppen. De onderzijde is geelachtig. De zang is een tsip tsip tsip, dat hij uit terwijl hij met golvende bewegingen over zijn broedgebied vliegt.
[bewerken] Status in Nederland en Vlaanderen
Na 1970 dook de graszanger in Nederland op als broedvogel. Vooral tussen 1975 en 1977, toen waren er bijna 20 bevestigde broedgevallen, voornamelijk in Zeeuws Vlaanderen. Door een paar strenge winters daalde dit aantal weer sterk.[2] Volgens SOVON zijn er uit de periode 1990-2007 te weinig gegevens over het aantal broedparen voor een trendanalyse. Het aantal waarnemingen buiten de broedtijd steeg echter spectaculair.[3] (zie voor recente waarnemingen de externe link). De soort is in 2004 als niet op de Nederlandse rode lijst gezet. De grazanger staat wèl op de Vlaamse rode lijst als zeldzaam, hoewel de vogel daar sterk toenam tussen 1994 en 2004, tot boven de 30 broedparen.[4] De soort staat als niet bedreigd op de internationale IUCN rode lijst.[1]
[bewerken] Broeden
De graszanger legt 4-6 witte eieren met roodbruine vlekken in een buidelvormig nest dat zich op max. 1 meter hoogte bevindt in dichte vegetatie. Als eerste bouwt het mannetje enkele nesten, waaruit het vrouwtje een keuze maakt. De eieren worden van april tot juli gelegd. Meestal wordt twee keer gebroed. De jongen verlaten na ongeveer 10 dagen het nest en worden hierna nog ongeveer 2 weken door de ouders gevoed.
[bewerken] Voetnoten
- ↑ a b (en) Graszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 90-74345-13-1
- ↑ SOVON Graszanger: Verspreiding en aantalsontwikkeling in Nederland
- ↑ Vermeersch, G. A Anselin & K. Devos. Bijzondere Broedvogels in Vlaanderen in de periode 1994-2005 http://biodivenquete.natuurpunt.be/telmee/downloads/bijzondere_broedvogels_1994-2005.pdf)
[bewerken] Externe links
- soortenbank Graszanger beschrijving en geluid
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
