Grijze beekpad
| Grijze beekpad IUCN-status: Gevoelig[1] (2004) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Ansonia hanitschi Inger, 1960 |
|||||||||||||
Grijze beekpad op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De grijze beekpad (Ansonia hanitschi) is een kleine kikker uit de familie padden of Bufonidae.
[bewerken] Algemeen
Deze pad worden maximaal 4 centimeter lang en leeft in het noorden van Maleisië op het eiland Borneo. De habitat bestaat uit grotten en beken met veel stenen op de oevers. Overdag kruipt de pad weg onder een steen of rotsspleet, en tijdens de schemering wordt gejaagd op kleine ongewervelden, bij voorkeur wormen en insectenlarven maar ook wel bladluizen en kevers.
[bewerken] Beschrijving en levenswijze
De grijze beekpad is een wat tengere paddensoort, met een sterk afgeplat lichaam, zeer dunne poten en een opvallend oranje iris met daarin een horizontale pupil. De huid is zeer wrattig en de kleur is meestal bruingrijs tot bruin, vaak hebben de dieren een onregelmatige vlektekening op de rug. De snuit steekt enigszins uit en de vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. De larven hebben een lange zuigsnuit waarmee ze zich vastzuigen aan stenen. Deze pad kan geen echte sprongen maken en kruipt over de grond; bij gevaar vlucht hij in het water. Deze soort komt nog algemeen voor ondanks het kleine verspreidingsgebied, maar is wel beschermd.
Bronnen, noten en/of referenties:
- AMNH Geconsulteerd 23 augustus 2008
- Amphibiaweb
