Groene hondskopboa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Groene hondskopboa
Corralus caninus 1.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Booidea
Familie: Boidae (Boa's)
Onderfamilie: Boinae (Echte boa's)
Geslacht: Corallus (Hondskopboa's)
Soort
Corallus caninus
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen Groene hondskopboa op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Groene hondskopboa op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De groene hondskopboa[1] (Corallus caninus) is een grote groene slang uit de familie boa's (Boidae) die voorkomt in delen van Zuid-Amerika.

Kenmerken[bewerken]

Deze boa kan een lengte bereiken van 1,4 tot tot 2 meter en heeft doorgaans een erg fors lichaam. Hij heeft een kenmerkende brede kaak en schedel waaraan de soort eenvoudig te herkennen is. Het lichaam is groen, soms met kleine zwarte puntjes, maar meestal met een witte rugstreep en kleine witte dwarsstrepen op de flanken, de buik is witgeel.

Leefwijze[bewerken]

Het is een typische boombewoner, die zich oprolt op en tak of boomkruin, en wacht op prooidieren. Overdag ligt de slang te slapen in een boom, en 's nachts wordt gejaagd op vogels en vleermuizen, maar ook wel hagedissen en kleine zoogdieren. Het is een van de snelste soorten boa's,[2] niet alleen op het land, maar ook zwemmend in het water. De slang kan bijten en heeft scherpe tanden, maar is niet giftig.

Voortplanting[bewerken]

Het vrouwtje werpt per seizoen 3 tot 15 jongen, die eerst steenrood, felrood, oranje of geel zijn. Na ongeveer een jaar krijgen ze pas de groene huid. Het dier is eierlevendbarend.

Voorkomen en habitat[bewerken]

De groene hondskopboa komt voor in noordoostelijk Zuid-Amerika; Colombia, Venezuela, Brazilië, Ecuador, Peru, Bolivia, Guyana, Frans-Guyana en Suriname.[3] De habitat bestaat uit vochtige, tropische regenwouden met enige zonplekken om op te warmen.

Soorten[bewerken]

Vroeger werd de soort ook wel tot het geslacht Boa gerekend, maar is tegenwoordig ingedeeld bij Corallus.
Andere Corallus- soorten zijn de tuinboa (Corallus hortulanus, voorheen bekend als Corallus enhydris), Corallus annulatus, Corallus blombergi, Corallus ruschenbergerii, Corallus grenadensis en Cooks boa (Corallus cookii).

Ondersoorten[bewerken]

Recent onderzoek door Vidal, Henderson, Delmas en Blair Hedges (Journal of Herpetology, Vol. 39, No. 3, 2005) naar DNA-monsters van een representatief aantal exemplaren van de groene hondskopboa uit verschillende verspreidingsgebieden heeft aangetoond dat er mogelijk sprake is van ondersoorten van deze slang. Exemplaren die in het zogenaamde 'Braziliaanse Bassin' (ten zuiden van Guyana) voorkomen zijn namelijk anders geschubd dan exemplaren uit bijvoorbeeld het 'Guyaanse Schild' en de noordelijke vorm in Suriname. Ze zijn forser en hun kleurpatroon is ook anders. Ze hebben felwitte, scherp afgetekende dwarsstrepen over de hele rug - zie bijgaande foto. Dit is in andere verspreidingsgebieden niet het geval, of althans in veel mindere mate. Exemplaren uit het Braziliaanse Bassin worden beschouwd als zijnde verreweg de mooiste ten opzichte van exemplaren uit andere verspreidingsgebieden.

Externe link[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 445 ISBN 90 274 8626 3.
  2. P Whitfield, Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld, Uitgeverij Areopagus, 1984, Pagina 446 ISBN 90 274 9009 0.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Corallus caninus

Bronnen

  • (nl) - P Whitfield - Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld (1984)- Pagina 408 - Uitgeverij Areopagus - ISBN 90 274 9009 0
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Corallus caninus - Website Geconsulteerd 5 oktober 2012
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).