Groene mamba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Groene mamba
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2011)
Dendroaspis viridisPCCA20051227-1885B.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Familie: Elapidae (Koraalslangachtigen)
Onderfamilie: Elapinae
Geslacht: Dendroaspis
Soort
Dendroaspis viridis
Hallowell, 1844
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De groene mamba[1] (Dendroaspis viridis) is een slang uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae).[2] Abusievelijk wordt ook de smalkopmamba (Dendroaspis angusticeps), die ook meestal groen is, groene mamba genoemd, maar de wetenschappelijke naam viridis betekent groen.

Voorkomen en habitat[bewerken]

De groene mamba komt voor in het westen van Afrika; in Gambia, Ghana, Guinee, Ivoorkust, Liberia, Senegal en Sierra Leone. Het is een boombewonende soort die erg goed kan klimmen en erg snel en lenig is. De slang wordt vrijwel nooit op de grond aangetroffen en leidt een zwervend bestaan. Het biotoop bestaat uit tropische bossen en bosranden waar de slang vaak hoog in bomen of struiken loert op een prooi.

Beschrijving[bewerken]

Groene mamba's zijn meestal groen, maar de kleur kan ook gelig of bruin zijn, de buik is altijd lichter tot wit, bovendien kan hij net als een kameleon van kleur veranderen. Ze zijn moeilijk te onderscheiden van andere slangen (met name de smalkopmamba) maar met name te herkennen aan de zeer gladde, grote schubben aan de zijkanten van de kop. Het verschil ligt in de iets gekielde schubben op de rug van de smalkopmamba. De maximale lengte is drie meter, hoewel veel 'wilde' exemplaren die lengte nooit bereiken. Ze zijn zeer giftig voor de mens.

Voedsel en beet[bewerken]

De groene mamba heeft zich gespecialiseerd in het vangen van vogels, kleine zoogdieren en hagedissen. De kaken kunnen letterlijk ontwricht worden om heel grote prooien te verorberen; slangen doen dat niet graag omdat ze kwetsbaarder zijn voor predatoren en een week nodig hebben om een grote prooi te verteren. De groene mamba is berucht om de beet vanwege het sterke zenuwgif dat uiteindelijk bij een mens de ademhaling kan stoppen waarna de dood intreedt, meestal al binnen twaalf uur. De slang is erg snel en kan tijdens een aanval meerdere keren bijten, wat de overlevingskans verkleint. De groene mamba staat bekend als veel minder agressief dan de zwarte mamba (Dendroaspis polylepis).

Galerij[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. D Hillenius ea, Spectrum Dieren Encyclopedie Deel 4, Uitgeverij Het Spectrum, 1971, Pagina 1295, 1296 ISBN 90 274 2097 1.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Dendroaspis viridis

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Dendroaspis viridis - Website Geconsulteerd 22 november 2012