Groene specht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Groene specht
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2013)
groene specht
groene specht
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Piciformes (Spechtvogels)
Familie: Picidae (Spechten)
Geslacht: Picus
Soort
Picus viridis
Linnaeus, 1758
Leefgebied (groen)
Leefgebied (groen)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Video van groene specht bij nesthol.

De groene specht (Picus viridis) is een vogel die behoort tot de familie spechten, en komt ook voor in Nederland en België.

Kenmerken[bewerken]

De vogel is 31 tot 34 cm groot en 160 tot 250 gram zwaar. De groene specht is olijfgroen van boven en licht grijsgroen van onder, hij is zwart in zijn gezicht en het mannetje heeft een rode wangvlek, is rood boven op de kop en in de nek, geel op de borst, in de oorstreek, de kin en de keel witachtig. De vleugelveren zijn bruinzwart, gelig of bruinwit gevlekt, de stuurveren zijn groengrijs en zwart geband; de ogen zijn blauwwit en de poten en snavel zijn loodgrijs. Hij beweegt zich gemakkelijker op de grond voort dan de meeste spechten en timmert minder op bomen. Deze specht roffelt maar weinig, maar heeft een luide lach. De tong is 10 cm lang. De tong gaat onderhuids over de schedel en komt zo in de bek en kan zeer ver worden uitgestoken, teneinde insecten te vangen.

Vrouwtjes hebben een zwarte streep onder het oog, die baardstreep wordt genoemd. Bij mannetjes is deze rood en zwartomzoomd.

Voedsel[bewerken]

Hij zoekt zijn voedsel dat hoofdzakelijk uit wormen en insecten bestaat meer op de grond. Hij is dol op rode mieren maar eet ook andere insecten en bessen.

Voortplanting[bewerken]

Het wijfje legt 6-8 witte eieren in een boomholte, die door beide ouders worden uitgebroed.

Verspreiding[bewerken]

De groene specht leeft vooral in gebieden waar boomaanplant -meest loofhout- afwisselt met open stukken. 's Winters dwaalt hij veel rond en is dan ook in tuinen waar te nemen. Het verspeidingsgebied is Europa en Voor-Azië. Er zijn vier ondersoorten, binnen Europa zijn er drie ondersoorten waaronder de Iberische groene specht op het Iberisch Schiereiland.

De soort telt 3 ondersoorten:

  • P. v. viridis: noordelijk en centraal Europa.
  • P. v. karelini: van zuidoostelijk Europa tot zuidwestelijk Turkmenistan.
  • P. v. innominatus: zuidwestelijk Iran.

In Nederland is het aantal broedparen van de groene specht sinds de jaren zeventig van de 20e eeuw gedaald van 6000-7000 naar 4500-5000 paren omstreeks 2000. Dit verklaart zijn status als kwetsbare soort op de Nederlandse rode lijst. Regionaal kan de trend heel anders zijn zoals in Zeeuws-Vlaanderen waar in diezelfde periode het aantal broedparen sterk toenam.[2] Landelijk gaat de vogel sinds 1990 ook geleidelijk vooruit.[3] Verder is het internationaal gezien geen bedreigde diersoort en waarschijnlijk zal deze vogel bij een herziening van de Nederlandse rode lijst worden verwijderd.[4]

Externe links, Bronnen, afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Castelijns, Henk - De Groene Specht Picus viridis in Zeeuws-Vlaanderen. In: Het Vogeljaar, Hedel, 56e jaargang nr. 5, okt. 2008, p. 195 – 199.
  3. SOVON - Verspreiding en aantalsontwikkeling van de Groene Specht in Nederland
  4. Interview met Hans Peeters van Vogelbescherming in het Nederlands Dagblad van 20/8/8.