Grondtoestand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De grondtoestand is de laagste energietoestand van een systeem. Alle toestanden met een hogere energie zijn aangeslagen of geëxciteerde toestanden.

In de kwantummechanica wordt beschreven dat elk systeem niet elke willekeurige energie kan hebben, maar dat de energie slechts bepaalde waarden kan aannemen. De energie is gekwantiseerd. De toestand met de laagste energie heet grondtoestand.

Als de energieën van aangeslagen toestanden allemaal veel hoger liggen (het energieverschil is groter dan RT) dan zal het systeem het grootste deel van de tijd in de grondtoestand doorbrengen. Dit is bijvoorbeeld het geval voor de elektronenbanen van atomen bij kamertemperatuur. Zijn de aangeslagen toestanden bereikbaar (het energieverschil is veel kleiner dan RT), dan vinden er continue overgangen plaats tussen de grondtoestand en aangeslagen toestanden. Dit is bijvoorbeeld het geval voor rotatiesnelheden van kleine moleculen in een gas.

Door sterk af te koelen kunnen aangeslagen toestanden steeds moeilijker toegankelijk worden gemaakt (men verkleint zo immers RT). Bij het absolute nulpunt bevindt elk systeem zich in de grondtoestand.