Groot-Brittannië
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
|
|
 Locatie van Groot-Brittannië in Europa |
|
|
|
|
| Land | Verenigd Koninkrijk |
| Eilandengroep | Britse Eilanden |
| Locatie | ten noordwesten van het vasteland van Europa |
|
|
|
| Oppervlakte | 229.979 km² |
Groot-Brittannië (Engels: Great Britain, Cornisch: Breten Veur, Welsh: Prydain Fawr, Schots-Gaelisch: Breatainn Mhòr, Schots: Graet Breetain, Iers: An Bhreatain Mhór) is een eiland in Europa, ten noordwesten van het vasteland en daarvan gescheiden door het Kanaal.
De oppervlakte bedraagt 229.979 km².
De naam Brittannië werd voor het eerst gebruikt door de Romeinen, die het eiland Britannia noemden. Het voorvoegsel 'groot' wordt gebruikt om het van Bretagne te onderscheiden, dat oorspronkelijk klein Britannia genoemd werd ("Greater Britain", in het Frans: Grande Bretagne; versus "Lesser Brittany", in het Frans: Petite Bretagne). Het eerste ontstaan van de naam moet echter worden toegeschreven aan de Griekse ontdekkingsreiziger Pytheas, omstreeks 325 v.Chr.. De Keltische bewoners beschilderden zichzelf wanneer zij ten strijde trokken met het groenblauwe kleurstof van de wedeplant. Daarom noemde hij het land in het Grieks: "prettaniké", wat betekent: "land van de beschilderde mensen". In het Latijn werd dit "Pretannia" en later "Britannia".[1]
[bewerken] Politieke definitie
Groot-Brittannië is het oostelijk eiland van het Verenigd Koninkrijk. Politiek wordt Groot-Brittannië ook wel de combinatie van Engeland, Schotland en Wales genoemd, en daarmee worden een aantal kleinere eilanden ook tot Groot-Brittannië gerekend zoals Wight, Anglesey, de Scilly-eilanden, de Hebriden, de Orkney-eilanden en de Shetlandeilanden. Maar het eiland Man en de Kanaaleilanden horen daar niet bij, omdat die geen onderdeel van het Verenigd Koninkrijk zijn.[2]
De naam Groot-Brittannië wordt officieel gebruikt sinds 1707, toen het Engelse parlement de Act of Union goedkeurde. Door deze wet werden de koninkrijken Schotland en Engeland officieel verenigd onder één troon. Sinds Jacobus I (1603) stonden deze twee koninkrijken al onder een personele unie. De nieuwe eilandnatie wordt meestal het "Koninkrijk Groot-Brittannië" (Kingdom of Great Britain) genoemd, totdat in 1801 het "Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland" werd gevormd. Na de Ierse onafhankelijkheid is de naam sinds 1927 Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.
De naam Groot-Brittannië wordt ook foutief gebruikt als een pars pro toto voor het Verenigd Koninkrijk, net zoals "Engeland" foutief gebruikt wordt als een pars pro toto voor Groot-Brittannië.
[bewerken] Geografische definitie
Groot-Brittannië ligt ten noorden van Frankrijk en ten oosten van Ierland. Het omvat het grootste deel van het territorium van het Verenigd Koninkrijk. Het wordt omringd door ongeveer 1000 kleinere eilanden. De oppervlakte is 209.331 km².[3]
Na Java en Honshu is het het eiland met de grootste bevolkingsomvang.
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Robert Lacey, Great tales from english history, 2003
- ↑ Key facts about the United Kingdom, Direct.gov.uk
- ↑ ISLAND DIRECTORY TABLES - ISLANDS BY LAND AREA UNEP
