Grootbekaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grootbekaal
Pelikaanaal
Pelikaanaal
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Onderklasse: Teleostei
Superorde: Elopomorpha
Orde: Saccopharyngiformes
Familie: Eurypharyngidae
Geslacht: Eurypharynx
Soort
Eurypharynx pelecanoides
Vaillant, 1882
Afbeeldingen Grootbekaal op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

De grootbekaal (ook: pelikaanpaling[1] of slokopaal) (Eurypharynx pelecanoides) is een vis uit de familie Eurypharyngidae.

Kenmerken[bewerken]

De vis is gemiddeld 55 centimeter lang, weegt 1 kg [2] en heeft een elastische maag.[1] De staart is draadvormig en bevat een lichtgevend orgaan aan de staartpunt.[2] Hij heeft een slank, geleidelijk versmald lichaam met enorme kaken, die zijn bezet met kleine tandjes. De grootbekaal heeft een kleine mond die los hangt. Deze kan erg wijd opengesperd worden zodat prooien kunnen worden gegeten die groter zijn dan de grootbekaal zelf.

Leefwijze[bewerken]

De grootbekaal voedt zich met kreeftjes, inktvis en kleine vissen. Die worden aangelokt door het lichtgevende orgaan achter op zijn staart. Zelf zal hij niet achter een prooi aanjagen, dus blijft hij gewoon wachten.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Deze soort komt wereldwijd voor op grote diepte in de gematigde en tropische zeeën, namelijk tussen de 1200 en 1400 meter.[2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Bernard, C. (1975). Fantastische vissen. Amsterdam: Uitgeverij Amsterdam Boek B.V.
  2. a b c www.fishbase.org
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).