Grote Sint-Bernhardpas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grote Sint-Bernhardpas
Zicht op de Italiaanse kant en het bergmeer op de pashoogte
Zicht op de Italiaanse kant en het bergmeer op de pashoogte
Hoogte 2469 meter
Coördinaten 45° 52′ NB, 7° 10′ OL
Van Aosta
Naar Martigny
Stijging 10%
Wegdek asfalt
Winterafsluiting ja
Grote Sint-Bernhardpas
Grote Sint-Bernhardpas

De historische Grote St. Bernhardpas verbindt het Zwitserse Val d'Entremont met het Italiaanse Valle d'Aosta. De bergweg is alleen berijdbaar van begin juni tot eind oktober, in de winterperiode is hij afgesloten in verband met de hevige sneeuwval. Onder de bergpas is een toltunnel aangelegd die de doorgang van verkeer tussen Italië en Zwitserland in dit gebied garandeert.

De pas is vernoemd naar Bernhard van Menton die hier een klooster stichtte (11de eeuw). De monniken hielpen in moeilijkheden geraakte reizigers die in het gevaarlijke gebied de weg kwijt waren geraakt. Om deze op te sporen werden de beroemde Sint-Bernardshonden gebruikt. De route was echter al in de Romeinse tijd een belangrijke handelsweg. Karel de Grote trok in 773 over de pas tijdens zijn strijd tegen de Longobarden en in 1800 stak Napoleon de pas over met 30.000 man om de Oostenrijkers uit Lombardije te verdrijven.

De wegdelen aan beide zijden die leiden naar de tunnel zijn breed en aangelegd met ruime bochten. Het gedeelte tussen Bourg-Saint-Pierre en Etroubles is smal, vol met scherpe bochten, vooral aan de Italiaanse zijde. Vanuit Bourg St.-Pierre voert de weg eerst langs het stuwmeer Lac des Toules. De smalle weg klimt daarna verder door het steeds kaler wordende dal van de rivier de Drance. Op de pashoogte staat het klooster en refuge/hospiz aan de Zwitserse zijde. Meestal staan er ook diverse kraampjes waar pluchen Sint-Bernardhonden en andere souvenirs verkocht worden. De grens ligt iets verder, aan de oever van het grote bergmeer op de pas. Aan de Italiaanse zijde van de pashoogte staat behalve een aantal hotels ook een bronzen beeld van de heilige Bernard.

De afdaling voert door het woeste Valle del Gran San Bernardo, gekenmerkt door woeste hellende rotspartijen die de wet van de zwaartekracht lijken te trotseren. De smalle weg slingert over de hoogvlaktes richting Saint-Rhémy waar de weg weer samenkomt met de tunnel. Onderweg wordt het uitzicht af en toe ontsierd door de overdekte brede weg die uit de tunnel komt. In het dal liggen een aantal karakteristieke bergdorpen zoals Saint-Oyen.

Externe links[bewerken]