Grote karekiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grote karekiet
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Carricero tordal.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Acrocephalidae
Geslacht: Acrocephalus
Soort
Acrocephalus arundinaceus
(Linnaeus, 1758)
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Zingende grote karekiet

De grote karekiet (Acrocephalus arundinaceus) is een zangvogel uit de familie van Acrocephalidae.

Kenmerken[bewerken]

Binnen zijn geslacht de grootste (18-20 cm), sterk gelijkend op de kortere kleine karekiet (± 13 cm). Zijn snavel is zwaarder in verhouding tot de andere, maar niet uitgesproken langer. De bovenzijde van zijn veren is warmbruin getint, met weinig expliciete kenmerken, uitstekend als camouflagekleur tussen het riet. Net als bij de andere rietzangers heeft hij een tekening op zijn kop; een crèmekleurige wenkbrauwstreep en donkere oogstreep. De poten zijn grijs. Vaak aangetroffen met ver opengesperde bek al fluitend, met licht opgerichte kruin tussen het riet.

Leefwijze[bewerken]

Hij heeft een schrille zang. Zijn voedsel bestaat uit grote libellenlarven en larven van watertorren, maar ook kleine visjes staan op het menu.

Voortplanting[bewerken]

Natuurfilm uit 1948 over de nestbouw van de Grote Karekiet
Zang, opgenomen in het Diaccia Botrona moeras (Italië)

Zijn kunstig verwerkte nest is vastgemaakt aan enkele rietstengels, op een hoogte van 50 à 100 cm boven het water.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Grote karekieten komen tijdens het broedseizoen in vrijwel geheel Europa voor, met uitzondering van de Britse Eilanden en Scandinavië (met uitzondering van een paar plekken in centraal-midden Zweden, waar de vogel toeneemt in aantal). De leefomgeving bestaat uit riet aan de oevers van meren en rivieren.

De soort telt 2 ondersoorten:

  • A. a. arundinaceus: van Europa tot noordelijk Iran en noordwestelijk Arabië.
  • A. a. zarudnyi: van zuidoostelijk Europees Rusland en noordelijk Iran tot noordwestelijk Mongolië en noordwestelijk China.

Status in Nederland en Vlaanderen[bewerken]

Tussen 1965 en 1985 is de Nederlandse broedpopulatie met 90% afgenomen. Deze negatieve trend gaat nog steeds door, hoewel plaatselijk het aantal broedparen constant kan blijven. De oorzaak is de afname in rietvelden die in relatief diep water staan. Omdat waterschappen streven naar een constant waterpeil, of liefst een onnatuurlijk waterpeil (laag in de winter, iets hoger in de zomer), verdwijnt dit type rietvelden.[2] Volgens SOVON neemt de grote karekiet sinds 1990 af met meer dan 5% per jaar, dat wil zeggen dat de populatie in iedere periode van 15 jaar wordt gehalveerd.[3] Dus alle reden om de soort als bedreigd op de Nederlandse rode lijst te zetten. In 2014 werd het aantal broedparen op circa 100 geschat.[4] Ook in Vlaanderen is de vogel hard achteruitgegaan en staat daar als ernstig bedreigd op Vlaamse rode lijst. Internationaal is deze vogel geen bedreigde diersoort. In Noord-Europa neemt de grote karekiet zelfs toe. Daarom staat de vogelsoort als niet bedreigd op de internationale rode lijst van de IUCN.[1]

Etymologie[bewerken]

De wetenschappelijke benaming: Acrocephalus arundinaceus is afgeleid uit het Oud-Grieks. Akros- (acro in het Latijn) staat voor 'het hoogste, aan de top staan', -kephalikos (cephalus in het Latijn) staat voor: 'met betrekking tot het hoofd, aan het hoofd'. Arund- in het woord arundinaceus verwijst naar een rietplant.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 9074345131
  3. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de grote karekiet in Nederland
  4. Grote karekiet in Nederland in bestaan bedreigd. nu.nl (17 juni 2014) Geraadpleegd op 17 juni 2014