Grote spinkrab
| Grote spinkrab | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Maja brachydactyla Balss, 1922[1] |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De grote spinkrab (Maja brachydactyla)[2] is een krab uit de familie Majidae (spinkrabben), die vrij zeldzaam is voor de Belgische en de Nederlandse kust.
[bewerken] Anatomie
De grote spinkrab heeft een eivormig carapax, waarvan de lengte maximaal 22,5 cm bedraagt. Het gehele carapax is bezaaid met grote en kleine stekels. Ze bezit vrij kleine, gesteelde ogen die terugklapbaar zijn. De voorste rand van het rugschild bezit een breed rostrum dat uit twee uiteenwijkende tanden bestaat. De schaarpoten zijn relatief slank en ongeveer even lang als het eerste paar looppoten (pereopoden) en niet behaard. De cilindrische looppoten zijn van talrijke setae voorzien.[3]
De grote spinkrab is meestal roodachtig tot roodbruin gekleurd.
[bewerken] Verspreiding en ecologie
De grote spinkrab komt voor op allerlei substraten, met een voorkeur voor stenen of zand, vanaf de getijdenzone tot op 70 m diepte.
Ze voeden zich voornamelijk met algen, weekdieren, kleine kreeftachtigen, stekelhuidigen en in mindere mate ook hydroïdpoliepen, borstelwormen, mosdiertjes en aas (Stevcic 1967[4]).
Het zijn trage dieren die zich actief camoufleren met poliepen, sponzen en ander dierlijk en plantaardig materiaal.
De grote spinkrab is een trekkende soort. Migratie gebeurt meestal in de herfst, waarbij sommige exemplaren meer dan 150 km afleggen in 8 maanden (Gonzalez–Gurriaran et al. 2002[5]).
Deze krab komt voor vanaf de westkust van Schotland zuidwaarts tot voor Guinee en de Canarische Eilanden. De soort was vroeger (Pleistoceen) veel talrijker aanwezig in de Noordzee, tegenwoordig zijn vondsten aldaar eerder incidenteel.
[bewerken] Commercieel
De grote spinkrab wordt commercieel geëxploiteerd en wordt in vele landen als een delicatesse beschouwd.
In 2004 werd meer dan 5.500 ton gevangen, waarvan, ongeveer 70% in Franse wateren (FAO gegevens).
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Maja squinado op Wikimedia Commons. |
Bronnen, noten en/of referenties
|
