Grote trap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Grote trap
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2013)
Dabao.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Otidiformes
Familie: Otididae (Trappen)
Geslacht: Otis
Soort
Otis tarda
Linnaeus, 1758
Verspreiding van de grote trap. Groen:gebied waar de vogel standvogel is. Geel:Alleen broedvogel. Blauw: overwinteringsgebied.
Verspreiding van de grote trap. Groen:gebied waar de vogel standvogel is. Geel:Alleen broedvogel. Blauw: overwinteringsgebied.
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De grote trap (Otis tarda) is een grote vogel van het open veld uit de familie van de trappen (Otididae).

Kenmerken[bewerken]

De grote trap is 75 tot 110 cm lang.[2] De vrouwtjes zijn kleiner (75-85 cm) dan de mannetjes (90-110 cm). Vliegend hebben ze een spanwijdte van 170-190 cm (vrouwtjes) en 210-240 cm (mannetjes). De grote trap is verwant aan de Koritrap, de zwaarste vogel die kan vliegen. De mannetjes zijn twee keer zo zwaar als de vrouwtjes (3,5 tot 5 kg tegen 8 tot 16 kg bij de mannen). In vlucht vallen de zware borst en grote witte vlakken op de vleugels op. Staande vogels zijn te herkennen aan een roodbruine tint op de bovenvleugel en de staart, een grijze hals en wit op de ondervleugel en de borst.[3] In grootte verschillen ze nauwelijks van een ree in het veld.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit insecten, wormen, kikkers, veldmuizen, zaden, knoppen en bladeren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Het leefgebied ligt in continentaal Eurazië, vooral in de gordel van steppegebieden. De grote trap heeft een voorkeur voor laagland, rivierdalen en open heuvellandschap. De vogel mijdt gebieden met een gemiddelde neerslag van meer dan 600 mm per jaar, draslanden, rotsig terrein, bossen en parkachtige savanne.[4] De grote trap is verder een vogel van licht golvend agrarisch gebied, met grote akkers waarop door extensieve landbouw weinig verstoring optreedt en waar verschillende typen gewassen worden geteeld zoals granen, druiven en veevoedergewassen.

De vogel komt voor in een brede, gefragmenteerd band door heel Azië met kerngebieden buiten Europa in Marokko (91-108 ex.), Turkije (400-1.000 ex.), Iran (89-161 ex.), Kazachstan (max. 300 ex.), Mongolië (ongeveer 1.000 ex.) en China (500-3.300 ex.).[1]

In Europa komt de grote trap plaatselijk als broedvogel voor in Portugal (1.893 ex.), Spanje (29.400 - 34.300 ex.), Oostenrijk (199-216 ex.), Tsjechië (0-2 ex.), Duitsland (114-116 ex.), Slowakije (0-3 ex), Hongarije (1.413-1.582 ex.), Roemenië (0-8 ex), Servië, Montenegro, Rusland (8.000-12.000 ex.) en Oekraine (520-680 ex.), (35-36 ex.).[1]

De grote trap is een kwetsbare vogel omdat bij moderne landbouw het land veel intensiever wordt bewerkt en andere gewassen worden geteeld. Verder raakt het leefgebied versnipperd door wegenaanleg, elektriciteitsleidingen, irrigatie en verstedelijking. In grote delen van Europa is de grote trap daarom uitgestorven. In sommige landen in het Midden-Oosten is ook overbejaging een bedreiging.[1]

De soort telt 2 ondersoorten:

  • O. t. tarda: van zuidwestelijk en centraal Europa en noordwestelijk Afrika tot zuidwestelijk Siberië en centraal Mongolië.
  • O. t. dybowskii: van Mongolië tot oostelijk Siberië en noordoostelijk China.

Voorkomen in Nederland[bewerken]

In de Benelux komt hij incidenteel voor als zeldzame wintergast. Het gaat hier in bijna alle gevallen om vogels uit Duitsland (Brandenburg). Tussen 1980 en 1996 waren er 26 bevestigde waarnemingen (66 vogels) in Nederland.

De grote trap was mogelijk vòòr 1800 broedvogel in Nederland. Van 1800 tot begin 1900 zijn er drie meldingen van mislukte broedpogingen.[5]

Status[bewerken]

De grootte van de wereldpopulatie wordt geschat op 44.000-57.000 exemplaren, maar gaat in aantal achteruit. Het tempo ligt boven de 30% in tien jaar (meer dan 3,5% per jaar). Om al deze redenen staat de grote trap als kwetsbaar op de rode lijst van de IUCN.[1]

Herintroductie[bewerken]

In het Verenigd Koninkrijk wordt gewerkt aan de herintroductie van de grote trap op de Salisbury plain. In deze omgeving zal de vos zijn grootste bedreiging zijn. In Rusland waar de jonge trappen vandaan komen, zijn echter meer vossen, zodat er een hogere predatiedruk is. Het herintroductieprogramma duurt tien jaar waarbij elk jaar 40 jonge trappen losgelaten worden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d e (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
  3. Mullarny, K. et al., 1999. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 90-18-01212-2
  4. (en) Stanley Cramp (ed), 1977. Handbook of the Birds of Europe the Middle East and North Africa, the Birds of the Western Palearctic, Volume 1: Ostrich to Ducks. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-857358-8}.
  5. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 9074345131

Externe links