Guano Apes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guano Apes
Guano Apes.jpg
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1997-2005; 2009
Oorsprong Göttingen (Duitsland)
Genre(s) Alternatieve rock
Label(s) GUN/Supersonic Records
Huidige leden Sandra Nasic (zangeres),
Henning Rümenapp (gitarist),
Stefan Ude (basgitarist),
Dennis Poschwatta (drummer)
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Guano Apes is een Duitse band, die eerst bestond van 1997 tot 2005 en sinds 2009 weer actief is.

In de periode van 1994 tot 1996 deden zij al verschillende optredens voor een kleinschalig publiek. Pas in 1997 was de band daadwerkelijk actief voor een groter publiek.

De band bestaat sinds 2009 weer uit Sandra Nasic (zangeres), Henning Rümenapp (gitarist), Stefan Ude (basgitarist) en Dennis Poschwatta (drummer).

Biografie[bewerken]

Guano Apes is begonnen als vrienden-/schoolbandje bestaande uit Stefan, Dennis en Henning. Hun eerste band droeg de naam Rostfrei. Omdat de zang van de jongens niet echt mooi klonk, waren ze op zoek naar een zanger/zangeres. Het werd Sandra Nasic (spreek uit als Nashietsch). Voorheen rapte zij in de Duitse hardrockband Saprize.

Aangezien hun muziekstijl vrij nieuw was (een mengeling van hardcore/punkrock en rap van een vrouwelijke zangeres), noemden zij het zelf cross-over.

In 1996 wonnen ze in Duitsland een wedstrijd voor nieuwe bands (Local Heroes Contest '96), en zo begonnen ze aan hun eerste album getiteld Proud Like A God. De eerste single, Open Your Eyes, kwam uit in 1997 en was meteen een groot succes in Duitsland, maar ook in de rest van Europa. In Nederland werd deze single een hit door het radioprogramma van 3FM, waar voormalig radio-dj Isabelle Brinkman de single iedere avond ter afsluiting van haar show draaide. Als dankbetuiging aan Brinkman namen de Guano Apes een speciale versie van Proud like a God voor haar op, met vijf extra livetracks van het concert op 9 juni in de Melkweg in Amsterdam.[bron?]

Na deze hit volgde er nog één, getiteld Lords Of The Boards. In 1999 zongen ze de titelsong voor de Duitse film Meschugge. Deze werd naast op de soundtrack ook als single uitgebracht. In 2000 verscheen hun tweede album, Don't Give Me Names, dat het succes van het eerste album evenaarde. Ze verzorgden diverse optredens op populaire festivals, bijvoorbeeld op Pinkpop in Nederland. Na het tweede album werd het een tijdje stil rond de groep, maar in 2003 kwam het derde album uit, getiteld Walking On A Thin Line. De eerste single, You Can't Stop Me, oogstte opnieuw succes. Ze brachten in 2003 nog een livealbum uit en daarna werd het weer een tijdje stil rond de band. Aan het einde van 2004 brachten ze nog eenmaal een album uit (een Best Of-album), getiteld Planet Of The Apes. In 2005 volgde een dvd met daarop een documentaire over de band. Ter afscheid is er eind 2006 nog een cd van Guano Apes uitgebracht, met de allereerste demotracks van Guano Apes: Lost (t)Apes. Na te zijn gestopt met Guano Apes begon Nasic aan een solocarrière. Zij werkt nog steeds aan haar solo-cd. Ook heeft ze hits opgenomen met T.Raumschmiere, Apocalyptica en DJ Tomekk & Ice-T.

Dennis Poschwatta (ex-drummer) deed samen met Markus Gumball (G-Ball, een vriend van Poschwatta met wie hij vroeger heeft samengewoond en voor wie hij tevens nummers heeft geproduceerd) de zang voor hun nieuwe band Tamoto. De overige bandleden van de Guano Apes, Ude (bas) en Rümenapp (gitaar), deden enkele gastoptredens in de band. Deze band werd niet zo succesvol als Guano Apes, reden waarom zij in 2007 gedrieën een nieuwe band begonnen onder de naam IO. Deze is meer in de stijl van Guano Apes, maar heeft een mannelijke zanger: Charles Simmons.

In 2009 kwamen de bandleden weer bijeen voor enkele reünieconcerten. Van september tot december 2010 was de band bezig met de opnamen van het vierde studioalbum.[bron?] In januari (dit jaar) is de titel en de releasemaand van het vierde album bekendgemaakt. Het album gaat Bel Air heten en komt uit in april (dit jaar). De eerste single heet: "Oh What A Night".

De Guano Apes hebben 13 keer in Nederland opgetreden:

  • Huntenpop 2013 - Ulft
  • Tilburg 013 2012 - Tilburg
  • Melkweg 2011 - Amsterdam
  • Bospop Festival 2009 - Weert
  • Dauwpop Festival 2004 - Hellendoorn
  • Lowlands Festival 2003 - Biddinghuizen
  • Tilburg 013 2001 - Tilburg
  • Oosterpoort 2001 - Groningen
  • Lowlands 2000 - Biddinghuizen
  • Pinkpop Festival 2000 - Landgraaf
  • Paradiso 2000 - Amsterdam
  • Tivoli 1999 - Utrecht
  • Melkweg 1999 - Amsterdam

In 2004 hebben zij vier concerten in Nederland afgelast.

Guano Apes heeft een internationale fanclub gehad, genaamd Scarletclub. (Deze naam is afgeleid van de hit Pretty in Scarlet.) Deze fanclub heeft verschillende fanclubdagen samen met de band georganiseerd.

Studio-albums[bewerken]

  • Don't Give Me Names, 2000 (tweede studio-album)
    • Big in Japan (Alphavile cover)
    • No Speech
    • Dodel Up
    • Living in a lie
  • Bel Air, 2011 (vierde studioalbum)
    • Oh What A Night
    • Sunday Lover

Overige albums[bewerken]

  • Don't you turn your back on me (motion track Meschugge)
  • Guano Babes (vs. Michael Mittermeier) - Kumba Yo
  • Guano Apes Live (cd+dvd), 2003
  • Planet Of The Apes (Best Of), 2004
    • Break The Line
  • Planet Of The Apes (dvd met documentaire), 2005
  • The Lost (T)Apes, 2006
Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Proud Like A God 1997 05-06-1999 27 42 Goud
Don't Give Me Names 2000 13-05-2000 27 10
Walking On A Thin Line 2003 15-02-2003 18 9
Bel Air 2011 NNB

Voetnoten[bewerken]