Guillaume Canet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guillaume Canet

Guillaume Canet (Boulogne-Billancourt, 10 april 1973) is een Frans acteur, regisseur, scriptschrijver en filmproducent.

Biografie[bewerken]

De ouders van Canet waren paardenfokkers. Hij droomde ervan zich als ruiter de discipline van het springen eigen te maken. Een valpartij op achttienjarige leeftijd maakte een einde aan een carrière in de paardensport. Toen besloot hij zijn tweede passie te volgen : acteur worden. Hij schreef zich in aan de Cours Florent, een gerenommeerde theaterschool. Hij viel voor het eerst op in Montherlant's La ville dont le prince est un enfant. Wat later begon hij ook rollen in televisiefilms te spelen. In 1994 speelde hij een eerste klein rolletje in het Tweede Wereldoorlogdrama La colline aux mille enfants. In de loop van de jaren negentig deed hij nog meer ervaring op met televisiewerk. Tegelijkertijd maakte hij zijn debuut als regisseur met het draaien van enkele kortfilms.

Ondertussen kreeg hij ook rollen in langspeelfilms. Een eerste erkenning van zijn talent kwam er al in 1998 met een Césarnominatie voor Beste jong mannelijk talent in En plein cœur. In 2000 werd hij voor het eerst gevraagd voor een buitenlandse productie : in het drama The Beach mocht hij de affiche delen met onder meer Leonardo di Caprio. Later dat jaar volgde The Day the Ponies Come Back, de laatste film van Hollywoodveteraan Jerry Schatzberg.

In 2002 verwezenlijkte hij zijn eerste langspeelfilm, de tragikomedie Mon idole. Nadien volgden nog de bekroonde thriller Ne le dis à personne (2006) en de tragikomedie Les Petits Mouchoirs (2010). In zijn vierde film, de thriller Blood Ties (2013), gaf hij voor de tweede keer een hoofdrol aan zijn vrouw Marion Cotillard. De prent is een remake van Les Liens du sang van Jacques Maillot, een politiefilm uit 2008 waarin hijzelf de hoofdrol speelde. Canet schreef het scenario samen met James Gray. Hij werkte trouwens mee aan het scenario van al zijn films.

Hij speelde nog opgemerkte hoofdrollen in onder meer Joyeux Noël (2005), de zoete tragikomedie Ensemble, c'est tout (2007), de verfilming van de succesroman van Anna Gavalda, en Une vie meilleure (2012). In 2012 keerde hij terug naar zijn eerste liefde : in het drama Jappeloup (2013) vertolkte hij een ruiter die met zijn paard Jappeloup Olympisch kampioen springen werd.

Prijzen[bewerken]

Canet won zowel voor zijn acteer- als regiewerk filmprijzen. Als acteur werd hij op het Cabourg Romantic Film Festival en op de NRJ Ciné Awards beloond voor zijn acteerwerk in Ensemble, c'est tout (Claude Berri, 2007). Voor Ne le dis à personne (2006), won hij onder meer een César voor Beste regisseur in 2007, een Lumiere Award en twee prijzen op de Étoiles d'Or. Op het Internationaal filmfestival van Rome kreeg hij in 2011 de prijs voor de Beste acteur voor zijn vertolking van een schoolkok die een eigen zaak uit de grond wou stampen in Une vie meilleure (Cédric Kahn, 2012).

Privéleven[bewerken]

Guillaume Canet heeft een huwelijk met de Duitse actrice Diane Kruger achter de rug. Ze waren samen van september 2001 tot hun scheiding in 2006. In 2007 ging hij een relatie aan met Marion Cotillard met wie hij ondertussen een zoontje heeft.

Filmografie[bewerken]

Regisseur[bewerken]

Acteur[bewerken]

Televisie[bewerken]

Bioscoop[bewerken]

Externe links[bewerken]