Guy Drut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guy Drut
Guy Drut in 1969
Guy Drut in 1969
Volledige naam Guy Drut
Geboortedatum 6 december 1950
Geboorteplaats Oignies
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 1,88 m
Gewicht 74 kg
Sportieve informatie
Discipline hordelopen
Trainer/coach Robert Vaussenat, Maurice Houvion, prof. Alessandro Calvesi
Eerste titel Frans kampioen 110 m horden 1970
OS 1972, 1976
Extra Frans recordhouder 110 m horden 1969-1986
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Guy Drut (Oignies, 6 december 1950) is een voormalige Franse atleet en politicus. Als atleet was hij gespecialiseerd in het hordelopen. Hij werd olympisch kampioen, meervoudig Europees en meervoudig Frans kampioen in deze discipline. Ook nam hij tweemaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij in totaal twee medailles. Naast het hordelopen blonk hij bovendien uit in het polsstokhoogspringen, getuige zijn Franse indoortitel die hij op dit onderdeel veroverde.

Biografie[bewerken]

Atletiek[bewerken]

In de jaren zeventig behoorde Drut tot de wereldtop van het hordelopen. Op de Olympische Spelen van 1972 in München veroverde hij een zilveren medaille op de 110 m horden. Met een tijd van 13,34 s eindigde hij achter de Amerikaan Rodney Milburn, die in 13,24 over de streep kwam. Op de Europese kampioenschappen van 1974 en de Spelen van 1976 won hij een gouden medaille in respectievelijk 13,30 en 13,40.

Van 1996 tot 2005 was hij lid van het IOC. In zijn actieve tijd was hij aangesloten bij Étoile Oignies / Stade Français.

Politiek[bewerken]

Na zijn sportieve loopbaan ging Guy Drut in de politiek. Hij was minister van jeugdzaken en sport in het conservatieve kabinet van Alain Juppé (1995-1997). In de jaren negentig kreeg Guy Drut een gevangenisstraf van vijftien maanden, omdat hij een prominente rol had gespeeld in een schandaal, waarbij de partij van de Franse president Jacques Chirac geld van aannemers kreeg in ruil voor opdrachten. Deze veroordeling werd in 2006 door Chirac ongedaan gemaakt met behulp van een wet uit 2002, waarbij mensen met "uitzonderlijke verdiensten in de sport" in bescherming genomen kunnen worden.[1] Deze beslissing werd als controversieel beschouwd, onder meer door de meerderheid van het parlement. Het IOC bepaalde dat hij vijf jaar lang geen commissies mocht voorzitten.

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen 110 m horden - 1976
  • Europees kampioen 110 m horden - 1974
  • Europees kampioen 50 m horden - 1972
  • Frans kampioen 110 m horden - 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1980
  • Frans indoorkampioen 60 m horden - 1973, 1974, 1975, 1981
  • Frans indoorkampioen polsstokhoogspringen - 1974

Persoonlijk record[bewerken]

Onderdeel Prestatie Jaar
110 m horden 13,0 (ex-nat. rec.) 1975

Palmares[bewerken]

50 m horden[bewerken]

  • 1971: Brons EK indoor - 6,54 s
  • 1972: Goud EK indoor - 6,51 s

60 m horden[bewerken]

  • 1970: Brons EK indoor - 7,8 s
  • 1973: Goud Franse indoorkamp. - 7,5 s
  • 1974: Goud Franse indoorkamp. - 7,5 s
  • 1975: Goud Franse indoorkamp. - 7,70 s

110 m horden[bewerken]

  • 1970: Goud Franse kamp. - 13,6 s
  • 1970: Goud Europacup - 13,7 s
  • 1971: Goud Franse kamp. - 13,7 s
  • 1971: Goud Middellandse Zeespelen - 13,7 s
  • 1972: Goud Franse kamp. - 13,5 s
  • 1972: Zilver OS - 13,34 s
  • 1973: Goud Franse kamp. - 13,7 s
  • 1973: Goud Europacup - 13,70 s
  • 1974: Goud EK - 13,40 s
  • 1975: Goud Franse kamp. - 13,28 s
  • 1975: Goud Europacup - 13,57 s
  • 1976: Goud Franse kamp. - 13,54 s
  • 1976: Goud OS - 13,30 s
  • 1980: Goud Franse kamp. - 13,94 s

polsstokhoogspringen[bewerken]

  • 1974: Goud Franse indoorkamp. - 5,00 m
Bronnen, noten en/of referenties