Gyrus angularis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De gyrus angularis of de hoekwinding is een winding in de hersenen op de grens van de temporale en pariëtale kwab. Het gebied, wat ongeveer overeenkomt met area 39 (area angularis) van Brodmann, speelt een rol bij taalprocessen.

De gyrus angularis is om het uiteinde (ramus ascendens posterior) van de sulcus temporalis superior heen gevouwen en vormt samen met de gyrus supramarginalis een onderdeel van de lobulus parietalis inferior.

Volgens het taalverwerkingsmodel van Wernicke-Geschwind vindt in de gyrus angularis de omzetting plaats van het geschreven woord naar een (intern gesproken) fonetische versie van het woord. Deze gesproken versie wordt vervolgens in het centrum van Wernicke verder verwerkt. Volgens de Amerikaanse neuropsycholoog Vilayanur Ramachandran speelt het gebied ook een rol bij het begrijpen van metaforen (beeldspraak).

Elektrische stimulatie van de gyrus angularis blijkt gevoelens van uittreding te kunnen oproepen[1][2].

Nomenclatuur[bewerken]

  • Latijn
    • TA: Gyrus angularis
    • NA4: Gyrus angularis
    • NA3: Gyrus angularis
    • INA: Gyrus angularis
    • BNA: Gyrus angularis
  • Nederlands
    • Pinkhof: Hoekwinding


Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Blanke O, Landis T, Spinelli L, et al. Out-of-body experience and autoscopy of neurological origin. (2004) Brain 127:243-258. PMID 14662516 gratis volledige artikel. In dit onderzoek bleek stimulatie van de gyrus angularis het gevoel te geven aan het plafond te hangen en naar beneden te kijken naar het eigen lichaam.
  2. (en) De Ridder D, Van Laere K, Dupont P, et al. Visualizing out-of-body experience in the brain. (2007) N Engl J Med 357:1829-1833. PMID 17978291 gratis volledige artikel. Een artikel over dit onderzoek verscheen in De Morgen van 5 november 2007 onder de titel "Belgische wetenschappers vinden verklaring voor 'uit lichaam treden'"