HMS Discovery (1789)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Britse White Ensign
HMS Discovery
Model in het Vancouver Maritime Museum
Model in het Vancouver Maritime Museum
Geschiedenis
Tewaterlating 1789
Lengte 30,23 m
Bemanning 100
Portaal  Portaalicoon   Maritiem
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

HMS Discovery was een schip van de Royal Navy, te water gelaten in 1789 en vooral bekend als het vlaggenschip bij de verkenning van de Noord-Amerikaanse westkust tijdens de beroemde expeditie van George Vancouver in 1791-1795. In 1798 werd ze omgebouwd tot een bombardeerschip. Later vocht ze mee tijdens de zeeslag bij Kopenhagen. Na nog enkele jaren te dienen als een hospitaalschip werd ze uiteindelijk een transportschip voor gevangenen. De laatste functie bekleedde ze tot 1831. In 1834 werd ze gesloopt.

Eerste Jaren[bewerken]

De Discovery werd te water gelaten in 1789 en aangekocht door de Royal Navy in 1790. Ze werd vernoemd naar de vorige HMS Discovery, een van de schepen die gebruikt werd bij de derde reis van James Cook naar de Stille Oceaan. De eerdere Discovery was het schip waarop George Vancouver als kadet had gediend.

De Discovery was een driemasts volschip met een standaardbemanning van honderd man. Ze werd ontworpen en gebouwd voor een ontdekkingsreis naar de zuidelijke walvisgebieden.[1] [2]

Discovery’s eerste kapitein was Henry Roberts, met Vancouver als zijn eerste luitenant. Toen echter de Nootka Crisis begon in 1789, werden Roberts en Vancouver naar andere posten gedetacheerd. Het schip werd een depot, bedoeld voor het verwerken van onder dwang gerekruteerde matrozen (press gangs) uit Chatham. Later keerde Vancouver terug als kapitein en werd hem bevolen om de Britse eenheden opgericht naar aanleiding van de Nootka Sounding Conventions te versterken.

Ontdekkingsreizen[bewerken]

Zuidelijk halfrond[bewerken]

Op 1 april 1791 verlieten de Discovery en HMS Chatham Engeland. Beide schepen deden Kaapstad aan voor ze hun tocht vervolgden om de zuidkust van Australië te verkennen. Archibald Menzies, de scheepsarts op de Discovery, verzamelde bij King George Sound verscheidene planten waaronder de Banksia Grandis. Dit was de eerste vondst van Banksiaplanten in West-Australië. Beide schepen zeilden voort naar Hawaï, waar Vancouver een ontmoeting had met koning Kamahameha I. Chatham en Discovery zeilden naar het noordwesten van de Stille Oceaan.

Noordwest-Amerika[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Vancouver Expeditie voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Gedurende de volgende 4 jaren bracht Vancouver de noordelijke Stille Oceaankust in kaart. Overwinteren deed hij in Las Californias of Hawaï. Vancouver vernoemde vele landschapselementen naar vrienden en metgezellen, bijvoorbeeld:

De primaire missie van de Discovery was het regelen van de verdeling tussen Britse en Spaanse soevereiniteit over de noordwestelijke kust van Amerika. De nieuwe verdeling was het gevolg van de overdracht van het Spaanse Fort San Miguel, gelegen aan Nootka Sound. Verkenning in samenwerking met de Spanjaarden was echter een belangrijke secundaire taak. Het verkennen was zeer succesvol, ook de samenwerking met de Spanjaarden ging goed. De bevoorrading in Californië was zelfs een essentiële factor in het slagen van de expeditie. Vancouver en de Spaanse commandant Juan Francisco de la Bodega y Quadra kwamen zelfs zo goed overeen dat de oorspronkelijke naam van Vancouver Island eigenlijk Vancouver and Quadra’s Island was.

De Discovery liep begin augustus 1792 op de rotsen in Queen Charlotte Strait bij Fife Sound. Nog dezelfde dag liep ook Chatham aan de grond op zo’n twee mijl daarvandaan.

In 1793 voer Discovery een baai binnen aan de noordelijke kant van Prince of Wales Island toen een storm aanbrak. De baai werd hierop tot Port Protection gedoopt. Het noordelijke punt van het eiland, Baker Point werd dan weer vernoemd naar Discovery’s derde luitenant Joseph Baker.

Het is opvallend dat tijdens de vijfjarige reis van de Discovery, ze slechts zes matrozen verloor, allen in ongelukken en geen enkele naar aanleiding van scheurbuik of geweld.

Diplomatieke taak[bewerken]

De bedoeling van de expeditie was om een oplossing te bieden voor de verdeling van de controle over Nootka Sound. Ondanks al hun werk slaagden Vancouver en Quadra er uiteindelijk toch niet in om een formele overeenkomst te sluiten.

Na de expeditie[bewerken]

Discovery als een gevangenisschip bij Deptford

In juli 1795 kwam Discovery terug bij St. Helena. Daar veroverden Discovery en Chatham een Nederlandse Oost-Indiëvaarder. Dit was de Makassar, die de haven aandeed, nog niet wetende dat de Bataafse Republiek en Groot-Brittannië in oorlog waren.[4]

De Vancouver vergezelde nu HMS Sceptre, die een konvooi van Britse Oost-Indiëvaarders leidde. In september kwamen ze aan in Shannon, van waaruit de Discovery de weg naar Engeland voortzette.

Na vier jaar op zee, waren herstellingen noodzakelijk. Tot 1798 bleef de Discovery in een droogdok waar ze tot een bombardeerschip werd omgebouwd om hierna onder commander John Dick terug in actieve dienst te treden.

In oktober 1800 nam John Conn het bevel over. De Discovery vocht in april 1801 mee in de zeeslag bij Kopenhagen. In 1847 kregen alle overlevenden van deze militaire campagne een Naval General Service Medal met hierop de tekst ‘Kopenhagen 1801’.[5]

Op 4 augustus 1801, dienden John Conn en de Discovery onder Nelson toen deze het plan opvatte om een kleine vijandelijke vloot nabij Boulogne met bombardeerschepen aan te vallen. In de nacht van 15 augustus vielen de Britten aan in vier groepen, met Conn in het bevel van vier boten met houwitsers. Discovery had slechts één gewonde bij deze onsuccesvolle Britse aanval.[6] Discovery werd in oktober uit actieve dienst genomen. In mei 1802 werd ze als reserveschip opgelegd.

Latere dienst[bewerken]

In mei 1803 kwam Discovery terug in actieve dienst onder commander John Joyce, die in augustus door Charles Pickford werd vervangen. Pickford bleef het commando houden tot 1805.

In 1807 was de Discovery bij Sheerness, dienstdoend als hospitaalschip. Ze bleef in deze functie tot 1815.

In 1818 werd Discovery omgebouwd tot een transportschip voor gevangenen bij Woolwich. In 1824 werd ze naar Deptford overgebracht waar ze dezelfde functie behield tot 1831. In 1834 werd ze gesloopt.

Bekende crewleden en passagiers[bewerken]

Vele bekende personen dienden op de Discovery’s grote reis:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Muster Table of His Majesties Sloop The Discovery. Admiralty Records in the Public Record Office, U.K. (1791) Geraadpleegd op 15 December 2006
  2. Naish, John, The Interwoven Lives of George Vancouver, Archibald Menzies, Joseph Whidbey and Peter Puget: The Vancouver Voyage of 1791-1795, The Edward Mellen Press, Ltd., 1996 ISBN 0-7734-8857-X.
  3. Wing, Robert and Newell, Gordon, Peter Puget: Lieutenant on the Vancouver Expedition, fighting British naval officer, the man for whom Puget Sound was named, Gray Beard Publishing, 1979 ISBN 0-933686-00-5.
  4. The London Gazette: no. 18087. p. 2024. 4 december 1824.
  5. The London Gazette: no. 20939. pp. 239–240. 26 januari 1849.
  6. The London Gazette: no. 15397. pp. 1005–1006. 15 August 1801.