HMS King George V (1940)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RN Ensign
HMS King George V (1940)
Bij Japan, 1945 (USS Missouri op de achtergrond).
Bij Japan, 1945 (USS Missouri op de achtergrond).
Geschiedenis
Kiellegging 1 januari 1937
Tewaterlating 21 februari 1939
In dienst 11 december 1940
Uit dienst 1949
Status Verkocht voor sloop in 1957
Algemene kenmerken
Deplacement 44.460 ton (geladen)
Lengte 227,2 m (745 feet)
Breedte 31,4 meter (103 feet)
Diepgang 10,8 meter (35,5 feet)
Voortstuwing en vermogen 140.000 pk
Snelheid ca. 28 knopen
Bereik 4.750 zeemijlen bij 18 knopen
Bemanning 1.314 to 1.631
Bewapening 10 x 356 mm Mk VII (14 inch) (2×4, 1x2)

16 x 133 mm (5,25 inch) (8×2)
64 x 40 mm

Bepantsering Gordel: 391 mm,
Dek: 178 mm,
Geschuttorens: 406 mm
Vliegtuigen en faciliteiten 4 Walrus
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De King George V was het naamschip van de King George V klasse, een serie van vijf slagschepen, die medio jaren 1930 door de Royal Navy werden besteld. De schepen werden vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog in dienst gesteld.

Ontwerp en bouw[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie het hoofdartikel King George V-klasse (1939)

Levensloop[bewerken]

In dienst gesteld op 11 december 1940.

De King George V was in mei 1941 betrokken bij de jacht op en het tot zinken brengen van de Bismarck.

Bij het begeleiden van konvooi PQ-15 naar Moermansk, in mei 1942, kwam het slagschip in aanvaring met de torpedobootjager HMS Punjabi, waarbij de boeg van het slagschip beschadigd werd. De jager zonk, met een verlies aan 49 mensenlevens.

In 1943 nam de King George V deel aan de Landing op Sicilië, in de Middellandse Zee. Premier Winston Churchill reisde aan boord dit schip naar en van de Conferentie van Teheran. Van 1944 tot aan de capitulatie van Japan deed het schip dienst in de Grote Oceaan en was het aanwezig bij de capitulatie in de baai van Tokio, op 2 september 1945.

Het schip werd in 1957 voor de sloop verkocht.

Zusterschepen[bewerken]

De King George V werd nog gevolgd door Prince of Wales (1941), Duke of York (1941), Anson (1942) en Howe (1942).

Externe links[bewerken]