HMS Valiant (1914)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RN Ensign
HMS Valiant (1914)
HMS Valiant (02) tussen 1930 en 1937
HMS Valiant (02) tussen 1930 en 1937
Carrière
Besteld 1912
Werf Fairfields
Kiellegging 31 januari 1913
Tewaterlating 4 november 1914
In dienst 19 februari 1916
Uit dienst 1948
Status 19 maart 1948 verkocht voor de sloop
Algemene kenmerken
Deplacement 29.150 ton (standaard)
Tonnage 36.513 ton (geladen)
Kostprijs 78.836 £
Lengte 660 ft - 201 meter
Breedte 90 ft - 27,60 meter
Diepgang 29 ft - (9 meter) - 30 ft - (9,30 meter)
Voortstuwing en vermogen Brown Curtis turbines
24 x Babcock and Wilcox stoomketels
71.112 pk
Snelheid 23 (42,6 Km/u) knopen
Bereik 8.600 zeemijl (15.900 km) bij 12,5 knopen (23,2 km/u)
Bemanning 925 - 951
Bewapening 8 x BL 15-inch Mk I (381-mm) (2x4)
14 x BL 6-inch (122-mm) Mk XII snelvuurkanonnen
2 x 12
4 x 21-inch (533-mm) torpedobuizen
4 x QF 3-pdr Vickers snelvuurkanonnen A/A
20 x QF 4.5-inch Mk I - V /45 DP kanonnen (10 x 2)


4 x achtvoudige QF 2-pdr. machinegeweren - (1945)
4 × achtvoudige 0.5-inch Vickers snelvuurkanonnen - (1945)
26 × Tweeling Oerlikon 20-mm kanonnen - (1945) 2,5-5-inch (64-127-mm) dek - (1945)

Bepantsering 6-13-inch (152-330-mm) midscheepsgordel
13-inch (330-mm) torenzicht
11-inch (279-mm) commandotorenzijden
Vliegtuigen en faciliteiten 2 (1918) - 1 katapult
Opmerkingen (1945) 32.468 ton
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

HMS Valiant (02) was een slagschip in de Queen Elizabeth-klasse van de Britse Royal Navy. Zij werd gepland in juni 1912 en met de bouw werd begonnen op de scheepswerf van Fairfield in Schotland op 31 januari 1913. Het slagschip werd op 4 november 1914 te water gelaten en in februari 1916 volledig afgewerkt en aan de Britse Admiraliteit overgedragen.

Inhoud

[bewerken] De Eerste Wereldoorlog

Het contract voor de bouw van HMS Valiant (02) werd gegund aan Fairfield Shipbuilding & Engineering Company, Limited. Het schip werd te water gelaten waar ook de slagkruiser HMS Indomitable werd gebouwd. De bouw van HMS Valiant werd bekostigd door de Britse Admiraliteit.De Fairfieldwerf waar ze werd gebouwd, leed een verlies van 78.836 Britse pond op het bouwcontract. De scheepsturbines werden ook vervaardigd door Fairfield en de bepantsering werd door William Beardmore & Co. uitgevoerd. Bij de voltooiing op 19 februari 1916 kwam het slagschip onder bevel te staan van kapitein-ter-zee Maurice Woollcombe. Het slagschip nam daarna deel aan het toen onlangs gevormde 5e Battle Squadron van de Grand Fleet. In de Zeeslag bij Jutland, tijdens de Eerste Wereldoorlog, vuurde zij 288 15-inchgranaten af naar de Duitse Hochseeflotte. Ondanks de opgelopen schade bij haar zusterschepen (HMS Queen Elizabeth nam toen niet deel aan de strijd), had HMS Valiant geen schade opgelopen tijdens de zeeslag. Een van haar 15-inchkanonnen die in Jutland had dienst gedaan, werd ontmanteld en werd een van de drie walkanonnen van de Johore Batterij in Singapore. Nochtans, op 24 augustus van dat zelfde jaar liep zij serieuze schade op tijdens een aanvaring met haar zusterschip HMS Warspite en moest zij uit de vaart worden genomen voor herstelwerkzaamheden, die duurden tot 18 september 1916.

[bewerken] Tussenoorlogse periode

Tussen 1929 en 1930 onderging HMS Valiant belangrijke en uitgebreide herstellingswerken aan het schip. Anti-torpedo rompverstevigingen werden aangebracht en een rompbalkversteviging werd tot 31,70 mm. opgevoerd. De twee schoorstenen werden beiden smalle lange openingen en in één enkelvoudige rookschacht onderdeks samengebracht. Twee van de torpedobuizen werden verwijderd en de vliegtuigplatformen werden door één enkele katapult vervangen. Deze wijzigingen brachten de maximale waterverplaatsing naar 35.970 ton.

In 1931 nam haar bemanning aan de Invergordon Muiterij deel.

In november 1939 onderging zij een tweede belangrijke herstelling aan het schip in Devonport nabij Plymouth. De machinerie werd vervangen door 8 Brown Curtis Turbines 24 x Babcock & Wilcox stoomturbines. Dit vermeerderde hiermee haar energie met een totaalvermogen van 80 000 pk. De brandstoflading was 3393 ton stookolie en de maximale snelheid werd naar 23,5 knopen (43,50 km/h) gebracht, ondanks de toename in vermogen, dit ten gevolge van de vermeerdering van haar waterverplaatsing en haar gereduceerd ontwerp. De tweede hoofdbewapening werd tot 20 x 4,5-inch Mk I tweevoudige snelvuurkanonnen gebracht in 10 dubbelloopskanonnen en vier 2 pounders, "pom poms" veranderd. Deze wijzigingen voerden het algehele ontwerp tot bijna 10 meter diepgang en de maximale waterverplaatsing naar 36 513 ton.

[bewerken] Tweede Wereldoorlog

HMS Valiant (02) ondernam haar diensten bij de Home Fleet in 1940, in het Middellandse Zeegebied, de Indische Oceaan in 1942, Atlantische Oceaan en terug in de Middellandse Zee in 1943-1944. Ze nam deel aan operaties bij Noorwegen in april 1940 tijdens de Duitse invasie.

HMS Valiant in 1939

Op 21 april 1941, voer HMS Valiant onder het bevel van admiraal Andrew Cunningham. De Valiant viel samen met de slagschepen HMS Barham en HMS Warspite, evenals de kruiser HMS Gloucester en verschillende torpedojagers, de haven van Tripoli, Libië, aan. Zij was één van de drie kapitale schepen die bij de vernietiging van de Franse Vloot, die in de Franse oorlogshaven Mers-el-Kébir nabij Oran in Algerije, voor anker lag, deelnam aan de strijd bij Kaap Matapan.

[bewerken] Ondergang van HMS Barham

Op 25 november 1941 patrouilleerden de drie zusterschepen HMS Queen Elizabeth, HMS Barham en HMS Valiant, geëscorteerd door 8 torpedojagers, vanuit Alexandrië, Egypte, de Middellandse Zee op. De U-331 van Oberleutnant Freiherr Hans-Diedrich von Tiesenhausen, die het oorlogskonvooi gade sloeg, viel één van de drie slagschepen aan. Von Tiesenhausen koos de Barham als slachtoffer en lanceerde alle 4 boegtorpedo's tegelijk naar het middelste, in colonne varende slagschip. De U-331 kwam iets boven water en werd opgemerkt door HMS Valiant, die meteen een ramkoers inzette. De U-boot dook op het nippertje onderdoor de kiel van de aanstormende Valiant. Intussen werd de HMS Barham fataal getroffen en ontplofte daarna als een vulkaan uiteen tijdens het bakboord-kapseizen.

[bewerken] Ondermijnd

HMS Valiant nam ook aan acties deel tijdens de strijd om Kreta, maar werd echter door twee bommen getroffen. Samen met haar zusterschip HMS Queen Elizabeth werd HMS Valiant door Italiaanse menselijke torpedo's in de Egyptische haven van Alexandrië in december 1941 ondermijnd en ernstig beschadigd. Luigi Durand de la Penne was de kikvorsman die onder water een magnetische kleefmijn plaatste tegen de scheepsromp van de Valiant. Hij werd ontdekt en gevangengenomen, samen met alle andere kikvorsmannen en werd aan boord van het slagschip krijgsgevangen gemaakt. Durand weigerde informatie aan de Britse kapitein te verstrekken over de bewuste plaatsing van de kleefmijnen, die op de scheepsrompen onder water waren gekleefd en tot enkele minuten vóór de ontploffing, werden er aanstalten gemaakt om de Britse bemanning te evacueren. Toen één van de magnetische mijnen tot ontploffing kwam, was de toestand van HMS Valiant iets minder kritiek dan bij het zusterschip HMS Queen Elizabeth. Deze had ook kleefmijnen onder water geplaatst gekregen door de Italiaanse duikers. Ondanks de explosie lag ze met haar zware opbouw nog boven de waterlijn maar bleef beschadigd op de ondiepe havenbodem liggen.

De Valiant was eveneens naar de ondiepe havenbodem gezakt en beide slagschepen bleven nog duidelijk met hun dekken boven de waterlijn uitsteken en gaven beiden de indruk dat ze wel iets dieper in het water lagen dan gewoonlijk, maar bijna geen gezonken indruk gaven. De tanker Sagone (het oorspronkelijke doel zou eigenlijk het vliegdekschip HMS Eagle moeten geweest zijn, maar deze was niet in Alexandrië aanwezig), werd ondermijnd door de Italiaanse duikers en eveneens beschadigd. Ook de torpedojager HMS Jarvis, die naast het tankschip lag om bij te tanken, werd beschadigd.

Hoewel ze bijna uit actieve dienst werden gezet, gaven de slagschepen nog de indruk van volledige bedrijfszekerheid, en hiermee een indruk van paraatheid doorgaf naar de Royal Navy, die toeliet om foto's van de schijnbaar onbeschadigde slagschepen in de Britse pers te laten verschijnen. Dit was ook om anti-propaganda te maken tegenover de vijand dat hun operatie ogenschijnlijk niet gelukt was. De Vailant kon nog beschadigd aan de romp weliswaar, gelicht en hersteld worden op de scheepswerf van Alexandrië dat ongeveer 16 maanden duurde.

HMS Valiant werd inmiddels in Durban, Zuid-Afrika, teruggeroepen naar de Middellandse Zee om de landingen in juli 1943, op Sicilië (Operatie Husky) en die van Salerno (Operatie Avalanche) in september 1943 te ondersteunen. Daar beschoot ze de Duitse troepen die in Salerno verschanst lagen. Ze begeleidde daarna de Italiaanse vloot naar Malta die inmiddels de strijd hadden gestaakt tegen de Geallieerden, nadat Italië had gecapituleerd op 8 september 1943.

[bewerken] Verre Oosten

HMS Valiant werd naar het Verre Oosten in 1944 gezonden als onderdeel van de Eastern Fleet om deel te nemen met aanvallen tegen de Japanse aanwezigheid in Indonesië. Op 8 augustus 1944, terwijl ze in het drijvende droogdok van Trincomalee, Ceylon lag, werd ze ernstig beschadigd toen het drijvende droogdok instortte zodat de herstellingen aan het slagschip gestopt werden. De twee binnenschroeven van de vier schroeven die het schip had, evenals één van haar roeren, raakten geklemd. Er werd besloten haar naar Alexandria te brengen waar er geschiktere dokfaciliteiten waren. HMS Valiant kon echter geen rechte koers aanhouden en kon niet méér dan 8 knopen (14 km/u.) maken. Ze kwam aan in de Suez Baai, maar kon niet in het Suezkanaal in die conditie binnenvaren.

Luitenant-ter-zee Peter Keeble, een ervaren duiker en reddingsexpert, leidde persoonlijk de ontmanteling van haar twee binnenschroefschachten nabij de buitenschroeven en roeren. De draagstangen die de schachten en schroeven ook vasthielden en ondersteunden, werden doorgebrand of doorgesneden met snijbranders. De duikers lieten zowel de schroeven als de schachten naar de zeebodem vallen. Keeble had de Britse onderwatersnijbranders geperfectioneerd door de Britse te combineren met de Italiaanse technologie die de gelegenheid gaven om de dikke propellerschachten hiermee weg te branden en was de Valiant nu wel in staat om door het Suezkanaal te varen. Zij keerde terug naar het Verenigd Koninkrijk en werd in juli 1945 opgelegd en ontmanteld.

[bewerken] Naoorlogse periode

HMS Valiant vormde een onderdeel voor de opleiding van stokers en technici in Devonport voor de rest van haar carrière. De Valiant werd verkocht en afgedankt als opleidingsschip op 19 maart 1948. Ze verliet Devonport voor de sloop bij Arnott Young in Cairnryan op 11 augustus 1948.

[bewerken] Referenties

  • Campbell, Robert Hutcheson The Rise and Fall of Scottish Industry, 1707-1939, John Donald Publishers, Ltd., 1980
  • Dittmar, F.J.; Colledge, J.J.. British Warships: 1914-1919, Ian Allan Ltd., 1972
  • Keeble, Peter Ordeal by Water, Longmans, Green and Company, 1957
  • Parkes, O.B.E., Ass.I.N.A., Dr. Oscar British Battleships: Warrior 1860 to Vanguard 1950, Seely Service & Co. Ltd., 1957

[bewerken] Notities

  • Campbell. The Rise and Fall of Scottish Industry. p. 65.
  • "Engineering Works and Trades" (News). The Times. Wednesday, 28 January. Issue 40432, col A, pg. 17.
  • Hack and Blackburn. Did Singapore have to Fall?. p. 98.
  • "Queen Elizabeth Class Battleship" (HTML). http://www.worldwar1.co.uk/battleship/hms-queen-elizabeth.html. Retrieved on 2008-03-08.
  • Winston S. Churchill, The Grand Alliance. p.241.
  • Winton, John. Cunningham. John Murray Publishers.
  • Keeble, Peter. Ordeal by Water. Longmans, Green and Company. Chapter 11.
  • Parkes. British Battleships. pp. 177.
  • Dittmar; Colledge. British Warships: 1914-1919. pp. 34.
  • "Valiant's Last Voyage" (News in Brief). The Times. Wednesday, 11 August. Issue 51147, col E, pg. 7.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen