Hage Geingob

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hage Geingob in 2011

Hage Gottfried Geingob (Grootfontein, 3 augustus 1941) is een Namibisch staatsman, en sinds 4 december 2012 voor de tweede maal premier van Namibië.

Hij vervulde een belangrijke rol in de Swapo-partij als vertegenwoordiger in het buurland Botswana (19631964), en als indiener van verzoeken bij de Verenigde Naties (19641971) voor het verkrijgen van internationale erkenning van Swapo. In 1975 werd Geingob benoemd als directeur van het VN Instituut voor Namibië in Lusaka en leidde daar mensen op voor een onafhankelijk Namibië. Tijdens zijn periode in het buitenland studeerde hij aan de Tempel universiteit, Fordham universiteit en The New School, allen in de Verenigde Staten van Amerika. Hij behaalde er een Master in Internationale Relaties. Later doctoreerde hij ook aan de univeristeit van Leeds met als doctoraatsonderwerp "State Formation in Namibia: Promoting Democracy and Good Governance".

In 1989 keerde Geingob terug naar Namibië als hoofd van Swapo's verkiezingscampagne voor de verkiezingen die van zeven tot en met elf november 1989 georganiseerd werden en tot de Grondwettelijke Raad van Namibië leidden. Swapo werd de grootste partij in de verkiezingen en Geingob werd op 21 november als hoofd van de Raad aangesteld. Hierdoor speelde hij een belangrijke rol bij het opstellen van de nieuwe constitutie en bij de verzoening tussen de verschillende politieke groeperingen.

Bij de onafhankelijkheid van Namibië op 21 maart 1990 werd hij Eerste Minister en vijf jaar later werd zijn termijn verlengd.

Op 27 augustus 2002 werd hij onverwachts ontslagen als premier door president Sam Nujoma en werd vervangen door Theo-Ben Gurirab. Nujoma bood hem wel het ministerschap van Regionaal Bestuur en Huisvesting voor, maar dit werd geweigerd door Geingob. Op 15 september geraakte hij niet herverkozen als lid van het politbureau van Swapo, wel zetelde hij nog steeds in het Centraal Comité van de partij.

In 2003 trok hij naar de Verenigde Staten van Amerika om er in Washington D.C. te gaan werken bij de NGO Global Coalition for Africa.

In 2004 deed hij mee aan de parlementsverkiezingen en won een zetel. 2007 werd het jaat van zijn retour in de hoogste politieke regionen van Namibië. Op 18 april 2007 werd hij fractieleider van Swapo en enkele maanden later geraakte hij weer verkozen tot het politbureau van zijn partij. In november, één week voor het partij-congres, werd hij als enige door het politbureau verkozen tot kandidaat voor het vicevoorzitterschap van Swapo. Zodoende werd hij op het partijcongres van 27 november verkozen zonder enige oppositie. Vanaf 8 april 2008 zat hij terug in de regering en dit als Minister van Handel en Industrie.

Op het partijcongres van 2 december 2012 werd hij herkozen als vicevoorzitter van Swapo. Hij versloeg in deze verkiezingen de andere twee kandidaten Jerry Ekandjo en Pendukeni Iivula-Ithana. Geingob kreeg 312 stemmen en de andere kandidaten respectievelijk 220 en 64.[1] Door zijn positie als vicevoorzitter wordt hij normaal de presidentskandidaat van zijn partij voor de verkiezingen van 2014. De voorzitter van Swapo, Hifikepunye Pohamba, is namelijk bezig aan zijn tweede en grondwettelijk gezien laatste termijn als president van het land. De statuten van Swapo schrijven sinds enkele jaren voor dat de Swapo-kandidaat voor de presidentsverkiezingen de voorzitter van de partij moet zijn. Indien deze niet kan, moet dit de vicevoorzitter worden. Indien ook deze niet kan, de Secretaris-Generaal van de partij en in het uiterste geval de vice-Secretaris-Generaal.

Twee dagen na het partijcongres herschikte president Pohamba de regering waardoor Geingob zijn ministerportfolio van handel en industrie inruilde voor het premierschap.[2] Door deze regeringsherschikking en herschikkingen binnenin Swapo kregen de vertrouwelingen van Geingob meer macht.[3] In april 2013 vonden er met de aanduiding van twee regionale gouverneurs en twee ministeriële adviseurs opnieuw enkele herschikkingen plaats die Geingob-getrouwen belangrijke posities schonk.[4]

Indien Geingob president van Namibië wordt, zal hij de eerste niet-Ovambo president van het land worden. De Ovambo's zijn de grootste bevolkingsgroep van het land en spelen een erg dominante rol in Swapo en daarmee in de Namibische politiek in het algemeen. Geingob zelf is van Damara-afkomst en zijn presidentschap wordt gezien als een teken dat Swapo en Namibië niet alleen door Ovambo's geregeerd worden.

Geingob wordt vooral gesteund door intellectuelen en zakenlui. Hij wordt gezien als een gematigd figuur die beleidvoeren centraal stelt. De keuze voor hem op het partijcongres van 2012 wordt ook beschouwd als een vermindering van de macht in Swapo van nostalgische hardliners zoals Ekandjo en Iivula-Ithana.[5] Politieke waarnemers verwachten dat Geingob de fouten van Swapo tijdens de onafhankelijkheidsstrijd zal openbaar maken. Swapo sloot tijdens de strijd eigen leden die van spionage verdacht werden op in zogenaamde 'dungeons'. Geingob zou deze netelige kwestie reeds op een partijbureau besproken hebben.[6]

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Musariri, "Hage Geingob wins", The Villager, 2 december 2012.
  2. "Namibia leader taps trade minister as likely successor", Reuters, 4 december 2012.
  3. Jan Poolman, "Pohamba paves way for Geingob", The Namibian, 22 februari 2013.
  4. Shinovene Immanuel, Pohamba continues to pave way for Geingob , 22 april 2013, The Namibian
  5. JohnGrobler, "Namibia's Geingob's comeback paves way for Swapo moderates", Mail&Guardian, 7 december 2012.
  6. "Lubango Dungeons bring bad feelings ", Namibian Sun, 12 februari 2012.