Haggis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haggis
Haggis na bereiding
Haggis, aangesneden

Haggis is een typisch Schots gerecht.

Haggis is een schapenmaag of runderdarm, gevuld met stukjes hart, long, lever, niervet en havermout. Naar smaak kan een gesnipperd uitje toegevoegd worden, en peper, zout, nootmuskaat en foelie.

Traditioneel wordt Haggis geserveerd bij het Burns Supper, een op 25 januari gehouden diner ter viering van de verjaardag van de Schotse nationale dichter Robert Burns, die ooit een ode op de haggis schreef. De haggis wordt dan onder begeleiding van doedelzakmuziek opgediend.

Address to a haggis Ode aan de haggis
Fair fa' your honest, sonsie face, Rein en eerlijk is jouw vrolijke gezicht,
Great chieftain o' the pudding-race!    De beste worst te zijn is jouw familie's plicht!
Aboon them a' yet tak your place, Jij hebt een ereplaats verdiend als zwaargewicht,
Painch, tripe, or thairm: Maag, pens en darm:
Weel are ye wordy o'a grace Jij verdient een gedicht
As lang's my arm. Zo lang als mijn arm.
Vertaling: R. Sampimon

Het vers heeft overigens nog 7 coupletten.

Schotten vinden het amusant onwetende toeristen wijs te maken dat haggis een klein, wild dier is waarop gejaagd moet worden.

De eerste vermelding van haggis is te vinden in een 15e-eeuwse tekst uit Noordwest-Engeland, Liber cure Cocorum. Hierin wordt melding gemaakt van het gerecht "hagese" met onder andere schapenhart en kruiden, wat het aannemelijk maakt dat het om hetzelfde gerecht gaat.[1]

De herkomst van haggis staat ter discussie sinds de historicus Catherine Brown het gerecht aantrof in een Engels kookboek uit het begin van de 17e eeuw, 170 jaar ouder dan het gedicht van Burns. De schrijver ervan, Gervase Markham, beweert dat haggis populair is onder alle Engelsen.[2]

Noten [bewerken]

  1. Liber cure Cocorum - A Modern English Translation with Notes, -Based on Richard Morris' transcription of 1862..
  2. The Daily Mail, 3 augustus 2009