Hajo Uden Meyboom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prof. Dr. H.U. Meyboom

Hajo Uden Meyboom (Hornhuizen, 17 december 1842 - Paterswolde, 7 juli 1933) was een Nederlands predikant en hoogleraar.

Opleiding[bewerken]

Dr. Meyboom volgde het gymnasium en studeerde in Amsterdam aan het Atheneum; zijn leermeesters hier waren onder meer Hugo Beyerman, Boot en Pieter Johannes Veth. Zijn eigenlijke theologische studie volgde hij bij Ferdinand Jacob Domela Nieuwenhuis, Abraham Dirk Loman en Jacob Gijsbert de Hoop Scheffer. Meyboom promoveerde cum laude (17 september 1866) in Groningen, legde in 1867 het proponents-examen af en werd in januari 1868 bevestigd tot predikant in Scherpenzeel.

Loopbaan[bewerken]

Meyboom werd in 1872 predikant in Veendam; in 1879 in de Hervormde Gemeente te Assen; hij gaf in deze tijd handleidingen en leerboekjes uit, stond een nationale organisatie voor van het catechetisch onderwijs en schreef een monografie over Marcion van Sinope. In 1892 werd hij benoemd tot hoogleraar in de Encyclopedie der godgeleerdheid, de geschiedenis van het Christendom en de zedenkunde aan de Universiteit Groningen. In deze tijd schreef Meyboom Het Christendom, over de tweede eeuw, en vertaalde hij oud-Christelijke geschriften in Nederlandse vertaling. Onder meer onder invloed van Loman ontwikkelde Meyboom interesse in de oud-Christelijke letterkunde, schreef hij een vertaling van Light of Asia van Edwin Arnold en artikelen voor het Nieuw Theologisch Tijdschrift. Meybom was lid van het Bestuur van het Haagsch Genootschap en de Redactie van het Nieuw Theologisch Tijdschrift.

Wetenswaardigheden[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties