Halbe Zijlstra
| Halbe Zijlstra | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Naam | Halbe Zijlstra | |||
| Geboren | 21 januari 1969 | |||
| Functie | Lid Tweede Kamer (fractievoorzitter) | |||
| Partij | VVD (vanaf 1994) | |||
| Titulatuur | drs. | |||
| Politieke functies | ||||
| 1998-2001 | Lid gemeenteraad Utrecht | |||
| 2003-2006 | Lid gemeenteraad Utrecht (vanaf 2004 fractievoorzitter) |
|||
| 2006-2010 | Lid Tweede Kamer | |||
| 2010-2012 | Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap | |||
| 2012-heden | Fractievoorzitter Tweede Kamer | |||
| Parlement & Politiek - biografie | ||||
|
||||
Halbe Zijlstra (Oosterwolde, 21 januari 1969) is een Nederlands politicus. Sinds 1 november 2012 is Zijlstra fractievoorzitter. Hij was van 14 oktober 2010 tot 5 november 2012 staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in het kabinet-Rutte I. Van 2006 tot oktober 2010 was hij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Sinds september 2012 is Zijlstra weer lid van de Tweede Kamer. Zijlstra is lid van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD).
Inhoud |
Levensloop [bewerken]
Zijlstra is de zoon van een politierechercheur.[1] Zijn grootvader was caféhouder te Warfstermolen. Te Oosterwolde was hij drie jaar actief binnen de Duivensport als secretaris bij een postduivenvereniging. Hij studeerde sociologie (doctoraal 1996) aan de Rijksuniversiteit Groningen en Marketing (afgerond 1994) aan de in dezelfde plaats gevestigde Hanzehogeschool.
Politiek [bewerken]
Onder invloed van Frits Bolkestein werd hij in 1994 lid van de VVD. In 1996 ging hij in Utrecht wonen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1998 werd hij gekozen in de gemeenteraad van Utrecht. In 2001 trad hij af omdat hij vanwege werkzaamheden voor zijn projectmanagementbureau Improvex voor enige tijd naar het buitenland vertrok. In 2003 keerde hij na het vertrek van een partijgenoot terug in de Utrechtse raad. Zijlstra werd in 2004 fractievoorzitter. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 werd hij herkozen. Kort daarop legde hij opnieuw vanwege zijn eigen bedrijf het raadslidmaatschap neer.
In het najaar van 2006 stond Zijlstra als 19e op de VVD-kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen 2006, genoeg om in de Kamer te worden gekozen. Zijlstra deed meteen van zich spreken door samen met oud-collega raadslid uit Utrecht Hans Spekman (PvdA) het initiatief te nemen voor een voetbalwet die het geweld van voetbalhooligans zou moeten tegengaan.[2] Van april 2007 tot december 2008 was hij lid van de commissie-Dijsselbloem, die onderzoek deed naar het effect van onderwijsvernieuwingen in het Nederlandse voortgezet onderwijs. Zijlstra werd bij de Tweede Kamerverkiezingen 2010 herkozen in het parlement.
Staatssecretaris [bewerken]
Op 14 oktober 2010 werd hij benoemd tot staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in het kabinet-Rutte I. In de functie van staatssecretaris ontwikkelde hij plannen om te bezuinigen op subsidies in de cultuursector. Op een begroting van 900 miljoen euro zou 200 miljoen euro bezuinigd worden. Een groot aantal culturele- en kunstinstellingen zouden hierdoor worden bedreigd.[3] Door een aantal uitspraken rondom de geplande bezuinigingen raakte Zijlstra in opspraak. Zijlstra zei zelf over de bezuinigingen op kunst en cultuur onder andere 'Niemand is veilig'.[4] Ook werd Zijlstra verweten dat hij geen affiniteit met de sector zou hebben. Zijlstra noemde dit zelf een voordeel als je zoveel moet bezuinigen.[4]
De geplande bezuinigingen leidden tot protesten. Op 26 juni 2011 werd door 3500 mensen de Mars Der Beschaving gelopen van Den Haag naar Rotterdam als protest tegen de kabinetsbezuinigingen op cultuur.[5] Voorafgaand aan de Mars spraken vooraanstaande Nederlanders zich in Museum Boijmans Van Beuningen uit tegen de voorgenomen cultuurbezuiniging van 200 miljoen euro.[6] Op 27 juni 2011 volgde er een protestactie op het Malieveld in Den Haag waarbij zo'n 7000 tot 10.000 mensen aanwezig waren.[7] Ondanks deze protesten vanuit de cultuursector en de oppositie wees Halbe Zijlstra alle moties tot het herzien van de geplande bezuinigingen af omdat het kabinet een omslag en pijnlijke keuzes zou willen maken.[8] Zijlstra was in 2010 verantwoordelijk voor het besluit om, anders dan eerder was voorzien, niet over te gaan tot nieuwbouw voor het Nationaal Historisch Museum.
Naast de cultuurbezuinigingen wil Zijlstra ook studenten die te lang over hun studie doen beboeten door hun een hoger collegegeld op te leggen, de zogenaamde langstudeerboete ook wel de "Halbeheffing" genoemd. Dit leidde tot felle protesten van zowel studenten, docenten en hoogleraren, omdat ze het in strijd vonden met het gelijkheidsbeginsel en het "regel-verandering tijdens de wedstrijd" zou zijn. Ook studenten die al een vertraging hebben, worden er door getroffen terwijl ze een bestuursfunctie hadden die tot vertraging leidde. Zij vinden het eerlijker, als het alleen voor nieuwe studenten zou gelden. Uit een enquête in 2012 bleek, dat 1 op de 12 studenten door deze maatregel niet verder gaat met de studie.
In 2012 diende Zijlstra een wetsvoorstel in om de basisbeurs voor master-studenten onder het sociaal leenstelsel te brengen.
Fractievoorzitter [bewerken]
Op 1 november 2012 werd Zijlstra gekozen tot fractievoorzitter van de VVD-fractie. Hij volgt hiermee Mark Rutte op, die tot formateur benoemd werd.[9]
Persoonlijk leven [bewerken]
Zijlstra is getrouwd met Ingrid de Bondt, gedeputeerde van de provincie Zuid-Holland. Samen hebben zij een zoon en wonen in Utrecht. Daarnaast is hij buitengewoon ambtenaar burgerlijke stand. Zijlstra houdt van wielrennen en het lezen van "niet al te zware boeken" na gedane arbeid. Zijlstra's lievelingsschrijvers zijn: Robert Ludlum, Tom Clancy, Geert Mak, Tolkien, Dan Brown en James Clavell.[10] Na een debat zet hij graag Metallica op.[11]
Externe links [bewerken]
Noot
|
| Voorganger: Marja van Bijsterveldt en Sharon Dijksma |
Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap 14 oktober 2010-5 november 2012 |
Opvolger: Sander Dekker |
| Ministers en staatssecretarissen in het kabinet-Rutte I (VVD en CDA) | ||
|---|---|---|
|
Ministers: Mark Rutte (MP/AZ) · Maxime Verhagen (VP/ELI) · Liesbeth Spies (BZK) · Uri Rosenthal (BZ) · Hans Hillen (Def) · Jan Kees de Jager (Fin) · Gerd Leers (IIA) · Melanie Schultz van Haegen (IM) · Marja van Bijsterveldt (OCW) · Henk Kamp (SZW) · Ivo Opstelten (VJ) · Edith Schippers (VWS) |
||
| Fractievoorzitters in de Tweede Kamer der Staten-Generaal | ||
|---|---|---|
|
Sybrand van Haersma Buma (CDA) · Henk Krol (50+) · Bram van Ojik (GL) · Alexander Pechtold (D66) · Emile Roemer (SP) · Diederik Samsom (PvdA) · Arie Slob (CU) · Kees van der Staaij (SGP) · Marianne Thieme (PvdD) · Geert Wilders (PVV) · Halbe Zijlstra (VVD) |
||