Hamburger Kunsthalle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Caspar David Friedrich: Der Wanderer über dem Nebelmeer

De Hamburger Kunsthalle is een museum annex Kunsthalle, gelegen aan de Glockengießerwall tussen het Hauptbahnhof en de Alster in de Duitse stad Hamburg.

Gebouwen[bewerken]

De Kunsthalle bestaat uit drie delen (totaal meer dan 13.000 m²):

  • twee met elkaar verbonden gebouwen:
    • Kunstmuseum, tussen 1863 en 1869 gebouwd in baksteen in opdracht van de, in 1817 opgerichte, Kunstverein naar een ontwerp van de architecten Georg Theodor Schirrmacher en Hermann von der Hude.
    • Kunsthalle, een uitbreiding van 1912-1921 gebouwd in muschelkalksteen met de karakteristieke koepel naar een ontwerp van Fritz Schumacher.

Het totale tentoonstellingsoppervlak is meer dan 6000 m².

Tenslotte de naastgelegen nieuwbouw met een tentoonstellingsoppervlak van 5600 m², de

  • Galerie der Gegenwart uit 1995, een in lichte zandsteen uitgevoerd, blokvormig gebouw naar een ontwerp van Oswald Mathias Ungers. Bestemd als tentoonstellingsruimte voor moderne kunststromingen, van popart tot hedendaagse kunst.

Collectie[bewerken]

Traditioneel ligt het zwaartepunt bij kunst uit de negentiende eeuw, met onder anderen: Max Liebermann, Lovis Corinth, Anders Zorn, Edouard Vuillard, Pierre Bonnard. Voorts Theodor Hagen, Philipp Otto Runge en vooral Caspar David Friedrich.

Het museum beschikt eveneens over afdelingen:

Literatuur[bewerken]

  • Ulrich Luckhardt: » ... diese der edlen Kunst gewidmeten Hallen.« Zur Geschichte der Hamburger Kunsthalle. Hamburger Kunsthalle, Hamburg 1994, ISBN 3-922909-11-6

Externe link[bewerken]