Handvest van de Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Lady justice standing.png

Internationaal Recht

Het Handvest van de Verenigde Naties (Charter of the United Nations 1945) is als het ware de grondwet van de internationale organisatie der Verenigde Naties. Het document werd op 26 juni 1945 ondertekend door de 51 oorspronkelijke lidstaten, en werd van kracht op 24 oktober 1945, toen de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad - China, de Sovjet-Unie, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika - en een meerderheid van de overige 46 lidstaten het verdrag hadden geratificeerd. Als grondwet zijn alle landen die het handvest ondertekenen verplicht het verdrag na te leven. Momenteel hebben alle lidstaten het handvest geratificeerd, waardoor de VN nu 193 leden telt.

Opbouw van het Handvest[bewerken]

Het handvest bestaat uit een preambule en negentien hoofdstukken, die elk zijn opgedeeld in artikelen.

  • Hoofdstuk I definieert de doelstellingen van de Verenigde Naties, inclusief het bewaren van de internationale vrede;
  • Hoofdstuk II stelt vast aan welke criteria een land moet voldoen om lid te worden van de Verenigde Naties;
  • De Hoofdstukken III - XV betreffen de verschillende organen en programma's van de organisatie. De hoofdstukken V, VI en VII betreffen de bevoegdheden van de VN-Veiligheidsraad;
  • Hoofdstuk XVI en XVII beschrijven de integratie van de Verenigde Naties met al bestaande internationaal recht;
  • Hoofdstuk XVIII en XIX bepalen hoe het handvest gewijzigd en geratificeerd kan worden.

De belangrijkste artikelen bevinden zich in de hoofdstukken V tot en met XV, waarin onder andere de bevoegdheden van de Veiligheidsraad, het bestaan van het Internationaal Gerechtshof en de mogelijkheid tot militair ingrijpen worden geregeld.

Ondertekening van het handvest[bewerken]

  1. 1945

  2. Argentinië
  3. Australië
  4. België
  5. Bolivia
  6. Brazilië
  7. Wit-Rusland
  8. Canada
  9. Chili
  10. China [1]
  11. Colombia
  12. Costa Rica
  13. Cuba
  14. Denemarken
  15. Dominicaanse Republiek
  16. Ecuador
  17. Egypte
  18. El Salvador
  19. Ethiopië
  20. Filipijnen
  21. Frankrijk
  22. Griekenland
  23. Guatemala
  24. Haïti
  25. Honduras
  26. India
  27. Irak
  28. Iran
  29. Joegoslavië [2]
  30. Libanon
  31. Liberia
  32. Luxemburg
  33. Mexico
  34. Nederland
  35. Nieuw-Zeeland
  36. Nicaragua
  37. Noorwegen
  38. Oekraïne
  39. Panama
  40. Paraguay
  41. Peru
  42. Polen
  43. Saoedi-Arabië
  44. Sovjet-Unie [3]
  45. Syrië
  46. Tsjecho-Slowakije [4]
  47. Turkije
  48. Uruguay
  49. Venezuela
  50. Verenigde Staten
  51. Verenigd Koninkrijk
  52. Zuid-Afrika

    1946

  53. Afghanistan
  54. IJsland
  55. Thailand
  56. Zweden

    1947

  57. Noord-Jemen [5]
  58. Pakistan

    1948

  59. Myanmar

    1949

  60. Israël

    1950

  61. Indonesië

    1955

  62. Albanië
  63. Bulgarije
  64. Cambodja
  65. Finland
  66. Hongarije
  67. Ierland
  68. Italië
  69. Jordanië
  70. Laos
  71. Libië
  72. Nepal
  73. Oostenrijk
  74. Portugal
  75. Roemenië
  76. Spanje
  77. Sri Lanka

    1956

  78. Japan
  79. Marokko
  80. Soedan
  81. Tunesië

    1957

  82. Ghana
  83. Maleisië

    1958

  84. Guinee [6]

    1960

  85. Benin
  86. Burkina Faso
  87. Centraal-Afrikaanse Republiek
  88. Congo-Brazzaville
  89. Ivoorkust
  90. Cyprus
  91. Congo-Kinshasa
  92. Gabon
  93. Kameroen
  94. Madagaskar
  95. Mali
  96. Niger
  97. Nigeria
  98. Senegal
  99. Somalië
  100. Togo
  101. Tsjaad

    1961

  102. Mauritanië [6]
  103. Mongolië
  104. Sierra Leone
  105. Tanganyika [7]

    1962

  106. Algerije
  107. Burundi
  108. Jamaica
  109. Oeganda
  110. Rwanda
  111. Trinidad en Tobago

    1963

  112. Kenia
  113. Koeweit
  114. Sultanaat Zanzibar [7]

    1964

  115. Malawi [7]
  116. Malta
  117. Zambia
  1. 1965

  2. Gambia [8]
  3. Maldiven
  4. Singapore

    1966

  5. Barbados [8]
  6. Botswana
  7. Guyana
  8. Lesotho

    1967

  9. Zuid-Jemen [5]

    1968

  10. Equatoriaal-Guinea
  11. Mauritius
  12. Swaziland

    1970

  13. Fiji

    1971

  14. Bahrein
  15. Bhutan
  16. Oman
  17. Qatar
  18. Verenigde Arabische Emiraten

    1973

  19. Bahama's
  20. Bondsrepubliek Duitsland [5]
  21. Duitse Democratische Republiek [5]

    1974

  22. Bangladesh
  23. Grenada
  24. Guinee-Bissau

    1975

  25. Kaapverdië
  26. Comoren
  27. Mozambique
  28. Papoea-Nieuw-Guinea
  29. Sao Tomé en Principe
  30. Suriname

    1976

  31. Angola
  32. Samoa
  33. Seychellen

    1977

  34. Djibouti
  35. Vietnam

    1978

  36. Dominica
  37. Salomonseilanden

    1979

  38. Saint Lucia

    1980

  39. Saint Vincent en de Grenadines
  40. Zimbabwe

    1981

  41. Antigua en Barbuda
  42. Belize
  43. Vanuatu

    1983

  44. Saint Kitts en Nevis

    1984

  45. Brunei

    1990

  46. Liechtenstein [5]
  47. Namibië

    1991

  48. Estland
  49. Letland
  50. Litouwen
  51. Marshalleilanden
  52. Micronesia
  53. Noord-Korea
  54. Zuid-Korea

    1992

  55. Armenië
  56. Azerbeidzjan
  57. Bosnië en Herzegovina
  58. Georgië
  59. Kazachstan
  60. Kroatië
  61. Kirgizië
  62. Moldavië
  63. Oezbekistan
  64. San Marino
  65. Slovenië
  66. Tadzjikistan
  67. Turkmenistan

    1993

  68. Andorra
  69. Eritrea
  70. Macedonië
  71. Monaco
  72. Slowakije [4]
  73. Tsjechië [4]

    1994

  74. Palau

    1999

  75. Kiribati
  76. Nauru
  77. Tonga

    2000

  78. Joegoslavië [9]
  79. Tuvalu

    2002

  80. Oost-Timor
  81. Zwitserland

    2006

  82. Montenegro [9]

    2011

  83. Zuid-Soedan

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Kwomintang-China werd later vervangen door de Republiek China (op Taiwan) en in 1972 werd de Republiek China vervangen door de Volksrepubliek China.
  2. Later opgedeeld in Bosnië en Herzegovina, Kroatië, Slovenië, Macedonië en Servië en Montenegro.
  3. Later opgedeeld in Armenië, Azerbeidzjan, Estland, Georgië, Kazachstan, Kirgizië, Letland, Litouwen, Moldavië, Oezbekistan, Rusland, Tadzjikistan en Turkmenistan. Zetel overgenomen door Rusland.
  4. a b c In 1993 werd Tsjecho-Slowakije opgedeeld in Tsjechië en Slowakije.
  5. a b c d e In 1990 was de Duitse hereniging van de DDR en de Bondsrepubliek en verenigden zich ook Noord-Jemen en Zuid-Jemen.
  6. a b Het aantal lidstaten bleef in 1958 gelijk, omdat Egypte en Syrië vanaf 1958 als de Verenigde Arabische Republiek één zetel bezetten. Vanaf 1961 zetelen ze terug apart.
  7. a b c In 1964 werden de Republiek Tanganyika en de Volksrepubliek Zanzibar en Pemba samengevoegd tot één land (Tanzania), dat de zetel van Tanganyika overnam.
  8. a b Indonesië trad in 1965 terug als lid, maar nam in 1966 terug zijn zetel in.
  9. a b Joegoslavië, tussen 2003 en 2006 Servië en Montenegro geheten, ondertekende het verdrag in 2000. Montenegro verklaarde zich in 2006 onafhankelijk, waarna Servië de zetel van de staat Servië en Montenegro overnam.
Wikisource Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Handvest van de Verenigde Naties op Wikisource