Hank Williams

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hank Williams
Hank Williams in 1951
Hank Williams in 1951
Algemene informatie
Volledige naam Hiram King Williams
Bijnaam Luke the Drifter, Hank Williams Senior
Geboren 17 september 1923
Overleden 1 januari 1953
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Country, blues, folk,
Beroep(en) Zanger
Instrument(en) Gitaar
Invloed(en) Een van de meest invloedrijke zangers van de geschiedenis, vooral in het countrygenre.
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hiram King (Hank) Williams (Mount Olive (Alabama), 17 september 1923 - bij Knoxville (Tennessee), 1 januari 1953) was een Amerikaans countryzanger en singer-songwriter. Hank Williams is een countrylegende, die als geen ander zijn stem met zijn gevoel kon vermengen en hiermee de luisteraars wist te ontroeren. Hij is een van de meest succesvolle artiesten ondanks zijn korte levensloop. Op 29-jarige leeftijd overleed hij aan een overdosis morfine en alcohol. In 1970 werd hij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Hank Williams werd geboren in Mount Olive, een plaatsje in de zuidelijke staat Alabama in de Verenigde Staten. Zijn vader was een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog.

Vanaf jonge leeftijd was Williams geïnteresseerd in de muziek. Op achtjarige leeftijd kochten zijn moeder en tante een tweedehands gitaar voor 3,50 dollar, voor die tijd een groot bedrag. In datzelfde jaar leerde hij Rufus Payne (bijnaam: Tee Tot) kennen, een gitarist die op straat bluesmuziek speelde. Williams trok veel op met Payne, en heeft veel van hem geleerd. Gospel en rhythm and blues hadden grote invloed op de muziek van Hank Williams. Op zijn veertiende richtte Williams met enkele jeugdvrienden The Drifting Cowboys op, de band die hem gedurende zijn gehele carrière zou begeleiden.

Opmars[bewerken]

Zijn talent bleef niet lang onopgemerkt en al snel hadden The Drifting Cowboys een wekelijkse show op een lokale radiozender. Vanwege het moeilijke bestaan als muzikant in de jaren 30, stopte Williams tijdelijk met de muziek om te gaan werken op een scheepswerf. Zijn moeder haalde hem over terug te keren in de muziek en nam de taak van manager op zich.

De combinatie van het doorzettingsvermogen van zijn moeder en Williams' talent leverde succes op. Rond 1940 was hij de populairste artiest in de regio. In 1943 ontmoette hij Audrey Mae Shephard. Williams heeft veel nummers over hun relatie geschreven.

In 1946 vertrokken Williams en Shephard naar Nashville waar ze platenbaas Fred Rose ontmoetten. Rose wilde Hank Williams geen platencontract aanbieden, maar hem enkel als liedjesschrijver in dienst nemen. Binnen één dag kwam Williams met de eerste tekst, A Mansion on the Hill, en gaf Rose hem direct een contract voor een half jaar.

Contract[bewerken]

Williams kreeg via Fred Rose snel een platencontract bij MGM en de eerste release, Move it on over, werd een hit in de country- en popcharts. De mix van hillbilly, boogiewoogie, blues en de inbreng van enkel studiomuzikanten met een jazz-achtergrond, bleek commercieel succesvol. In de tweede helft van de jaren 40 werd Williams steeds beroemder. Zijn gospelhit I saw the light uit 1948 zou later door veel collega-artiesten worden gecoverd.

Williams gedrag bracht echter problemen met zich mee. Hij had een drankverslaving en kwam regelmatig niet of te laat opdagen voor concerten. Audrey Mae Shephard vroeg een echtscheiding aan en Fred Rose trok ook zijn handen van Williams af. Het succes van zijn singles werd ook wat minder.

Rond 1949 probeerde Williams zijn leven weer op de rails te krijgen. De relatie met Shephard trok bij, en ook met Rose werd weer samengewerkt. Williams raakte ondertussen echter verslaafd aan morfine.

In datzelfde jaar werd Lovesick Blues uitgebracht, hetgeen Williams' grote doorbraak en eerste van twaalf Amerikaanse nummer 1-hits betekende. Het nummer bleef vier maanden op nummer één in de Amerikaanse hitlijst. Ook internationaal had hij succes en hij toerde kort door Europa en Japan.

Neergang[bewerken]

Hij bleef verslaafd aan drank en morfine, waardoor zijn huwelijk met Shephard definitief kapot liep. Grote concertzalen zegden het vertrouwen in hem op en annuleerden geplande concerten. Ook The Drifting Cowboys verlieten Williams. De laatste twee jaar van zijn leven zou hij voornamelijk in kleinere honky-tonk-bars spelen, met haastig bijeengeharkte muzikanten. In 1952 trad hij in het huwelijk met Billie Jean, een jonge filmster en belandde hij tevens een maand in de gevangenis voor openbare dronkenschap.

Op nieuwjaarsnacht 1953, op de achterbank van de Cadillac die hem naar het volgende optreden zou brengen, overleed Hank Williams aan een overdosis pijnstillers en morfine. Naar zijn begrafenis in Alabama kwamen meer dan 70.000 mensen, het hoogste aantal dat ooit een begrafenis heeft bijgewoond in die staat.

Grootste hits[bewerken]

Williams heeft twaalf nummer 1-hits gehad in de Verenigde Staten:

  • "Lovesick Blues"
  • "I'm So Lonesome I Could Cry"
  • "Long Gone Lonesome Blues"
  • "Why Don't You Love Me?"
  • "Moanin' the Blues"
  • "Cold, Cold Heart"
  • "Hey Good Lookin'"
  • "Jambalaya (On the Bayou)"
  • "I'll Never Get Out of This World Alive"
  • "Kaw-Liga"
  • "Your Cheatin' Heart"
  • "Take These Chains From My Heart"

Externe link[bewerken]