Hans Dulfer
| Hans Dulfer | ||||
 |
||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Geboren | 28 mei 1940 | |||
| Land | Nederland | |||
| Jaren actief | 1957-heden | |||
| Genre(s) | Jazz | |||
| Instrument(en) | Saxofoon | |||
| Website | ||||
|
||||
Hans Dulfer (Amsterdam, 28 mei 1940) is een Nederlands saxofonist. Hij speelde met onder anderen Clous van Mechelen, John McLaughlin, Willem Breuker, Jan Akkerman, Herman Brood en Saskia Laroo. Hij is de vader van saxofoniste Candy Dulfer.
Dulfer leerde zichzelf saxofoon spelen en is sinds zijn zeventiende professioneel muzikant, met de tenorsaxofonist Coleman Hawkins als grote voorbeeld. Dulfer was eind jaren vijftig actief in het combo van Clous van Mechelen. Later speelde hij in Heavy Soul Inc. (met onder andere gitarist John McLaughlin); Ritmo Natural (de voormalige ritmesectie van Max Woiski jr.);Theo Loevendie Consort; Reflud (een anagram van 'Dulfer'); De Perikels en Future Groove Express. Aan het eind van de jaren negentig had Dulfer veel succes in Japan; voor zijn single 'Streetbeats' kreeg Dulfer er een gouden plaat.
Dulfer was naast saxofonist autoverkoper; bestuurslid van het Bimhuis; columnist van Muziekkrant OOR; en radiopresentator. Zijn columns werden gebundeld onder de titel Jazz in China (1980). In 1990 was hij directeur van Paradiso. Van 2001 tot juni 2007 heeft Dulfer een wekelijks Jazzprogramma op BNR Nieuwsradio. In april 2006 brengt hij zijn muziek als eerste uit op USB-stick. Hij veroorzaakte opschudding in de muziekwereld door te verklaren het downloaden van zijn muziek toe te juichen. Zijn verklaring: Aan cd's verdienen alleen de platenmaatschappijen. Niet de muzikanten. Laat iedereen dus maar downloaden en concerten bezoeken, want daar kan een artiest wel aan verdienen. Hij deed deze controversiële uitspraken op de opinie weblog van XS4ALL en in diverse kranten en televisieprogramma's.
Dulfer won in 1969 de Wessel Ilcken-prijs. Als autoverkoper won hij tweemaal de GM Car Sellar Award. In 1993 ontving hij de Bird Award van het North Sea Jazz Festival, en in 2002 werd hij Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij treedt al tientallen jaren elke woensdagavond op in jazzcafé Alto in Amsterdam.
[bewerken] Solo discografie
- Big Boy (1994)
- Hyperbeat (1995)
- Dig! (1996)
- Skin Deep (1998)
- Papa's Got A Brand New Sax - Live In Japan (1999)
- El Saxofon Part II (2000)
- Dulfer / Dulfer (2002, duoplaat met Candy Dulfer)
- Scissors (2003, met handieMan)
[bewerken] Externe links
 |
Zie de categorie Hans Dulfer van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Jazz |
|---|
|
Jazzmusici · Jazzband · Jazzalbum · Jazznummer · Jazzstijl · Jazzmuziektheorie |
