Hans Faverey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hans Antonius Faverey (Paramaribo, 14 september 1933 - Amsterdam, 8 juli 1990) was een Nederlands dichter van Surinaamse afkomst.

Hans Faverey was verbonden aan de faculteit psychologie van de Rijksuniversiteit Leiden als wetenschappelijk medewerker.

Het dichtwerk van Hans Faverey wordt vaak moeilijk genoemd, maar hijzelf bestreed dat: "zo moeilijk is het allemaal niet". Zijn eerste twee bundels werden weinig welwillend ontvangen. Desalniettemin ontving Faverey voor zijn debuutbundel de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam.

Na het verschijnen van de bundel Chrysanten, Roeiers in 1977 volgt vrij snelle acceptatie en canonisatie van de dichter Faverey. De beschouwingen over zijn werk nemen toe en kunnen in aantal (en aard) vergeleken worden met die over Gerrit Kouwenaar of Lucebert. Over deze omslag in waardering is zelfs een onderzoek[1] gepubliceerd, dat consensusvorming onder literatuurcritici als belangrijke oorzaak aanmerkt voor de plotselinge waardering en niet het gestegen begrip voor de poëzie zelf.

Prijzen[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • 1968 - Gedichten
  • 1972 - Gedichten 2
  • 1977 - Chrysanten, roeiers
  • 1978 - Lichtval
  • 1980 - Gedichten
  • 1983 - Zijden Kettingen
  • 1985 - Hinderlijke goden
  • 1988 - Tegen het vergeten
  • 1990 - Het ontbrokene
  • 1993 - Verzamelde gedichten
  • 2000 - Springvossen

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties