Hans Frank
| Hans Frank | ||||
| Algemeen | ||||
| Geboortedatum | 23 mei 1900 | |||
| Sterfdatum | 16 oktober 1946 | |||
| Geboorteplaats | Karlsruhe | |||
| Plaats van overlijden | Neurenberg | |||
| Functie | ||||
| Zijde | Nazi-Duitsland | |||
| Organisatie | NSDAP | |||
| Speciale functie | Gouverneur-Generaal van Polen | |||
|
||||
Hans Michael Frank (Karlsruhe, 23 mei 1900 - Neurenberg, 16 oktober 1946) was een Duitse advocaat, nazi-politicus, generaal van de SS (Obergruppenführer), en één van de grootste oorlogsmisdadigers van de Tweede Wereldoorlog. Achtereenvolgens was hij: lid van de Rijksdag, rijksminister zonder portefeuille, rijkscommissaris voor de gelijkschakeling der justitie, president van de internationale Rechtskammer en van de Akademie für Deutsches Recht, hoofd van het burgerlijk bestuur van Łódź, opperste bestuurder van de militaire gebieden West-Pruisen, Poznań, Łódź en Krakau en ten slotte gouverneur-generaal van de bezette Poolse gebieden.
[bewerken] Levensloop
Hij werd op twintigjarige leeftijd adviseur van de NSDAP. In 1923 werd hij lid van de SA en de NSDAP. Frank, een jurist, speelde een belangrijke rol in Hitlers mislukte putsch in München later in dat jaar. In 1930 werd hij verkozen in de Rijksdag. Na de machtsovername van Hitler in 1933 werd hij Minister van Justitie in Beieren. In die functie droeg hij bij aan de omvorming van het Duitse recht in een nationaalsocialistische rechtspraak. In 1934 werd hij ook Rijksminister zonder portefeuille in het kabinet-Hitler.
In 1939, na de Duitse verovering van Polen, werd Frank aangesteld als gouverneur-generaal van het inmiddels bezette Polen. In die functie was hij verantwoordelijk voor de onderdrukking van, en de moord op miljoenen Polen. Hij was ook degene die de Poolse Joden naar getto's deporteerde. Hij werd 'de slachter van Polen' genoemd.
Op 4 mei 1945 werd Frank gearresteerd en tijdens zijn opsluiting mishandeld. Tijdens het Proces van Neurenberg bekende hij, als één van de weinigen, uiteindelijk schuld. Hij werd op 1 oktober 1946 ter dood veroordeeld wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Hij werd op 16 oktober 1946 in Neurenberg opgehangen. In zijn "laatste woord" legde hij de volgende verklaring af: "Aan het begin van onze weg hebben wij er geen vermoeden van gehad dat zich afwenden van God zulke verderfelijke, dodelijke gevolgen zou kunnen hebben en dat wij steeds dieper in onze schuld verstrikt moesten geraken (...) Wij roepen het Duitse volk, welks machthebbers wij zijn geweest, terug van deze weg waarop wij en ons stelsel volgens goddelijk recht en gerechtigheid moesten verongelukken en waarop een ieder zal verongelukken die hem probeert te bewandelen, overal ter wereld."[1]
[bewerken] Literatuur
- Niklas Frank: Der Vater: eine Abrechnung (Nederlandse titel: Vader, ik haat je). C. Bertelsmann, München 1987, ISBN 3-570-02352-4
- Martyn Housden: Hans Frank: lebensraum and the Holocaust. Palgrave Macmillan, Houndmills / New York 2003, ISBN 1-4039-1579-2
- Christian Schudnagies: Hans Frank: aufstieg und Fall des NS-Juristen und Generalgouverneurs. Lang, Frankfurt am Main u.a. 1988, ISBN 3-631-40622-3
[bewerken] Noten
- ↑ Floris B. Bakels, in: J. Heydecker, J. Leeb, Opmars naar de galg. Het proces van Neurenberg. Amsterdam: Sijthoff, 1984, pp. XIII-XIV
| Wikiquote heeft een collectie Engelse citaten gerelateerd aan: Hans Frank |
| Zie de categorie Hans Frank van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |