Hans Op de Beeck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hans Op de Beeck

Hans Op de Beeck (Turnhout, 1969) is een Belgisch (Vlaams) beeldend kunstenaar die leeft en werkt in Anderlecht (Brussel).

Opleiding[bewerken]

Hans Op de Beeck studeerde Vrije Kunsten aan de Kunsthogeschool Sint-Lukas te Brussel. Nadien volgde hij een postgraduaat aan het HISK (Antwerpen) en de Rijksakademie (Amsterdam). In 2002-2003 nam hij deel aan het MoMA-P.S.1 Studio Program (New York).

Situering[bewerken]

Aanhalingsteken openen

"Ik hou erg van oude schilderkunst en van dat idee om een venster op de wereld te bieden. Zodat je de toeschouwer uitnodigt om gewoon te staren. Ik hoop dat moment op te roepen waarop je je eigen individuele verhalen even opzij schuift en gewoon even alleen kan zijn met of in een beeld. Dat is voor mij de ruimte van de kunst - die ik ook terugvind in de oude schilderkunst. Gewoon kijken naar een landschap van Joachim Patinir of een interieur van Johannes Vermeer, en alles loslaten. Ik geloof heel erg in het oude idee van catharsis: de tragische en problematische, maar tegelijk troostende kwaliteit van het beeld."

Aanhalingsteken sluiten

Multi-disciplinair beeldend kunstenaar Hans Op de Beeck maakt en presenteert hedendaagse denkbeeldige urbane en interieur locaties, situaties en omgevingen die de toeschouwer bekend voorkomen. Dit houdt zowel stille, verlaten plaatsen om te reflecteren in als drukbevolkte omgevingen die ons iets duidelijk maken over hoe wij nu leven, welke levenspatronen wij volgen en hoe we omgaan met tijd, ruimte en anderen.

Op de Beecks beeldtaal is stil en terughoudend en verwijst naar de grote levensvragen. Afwisselend ernstig en ironisch stelt hij vragen die onbeantwoord blijven, zonder echter te veroordelen. De kunstenaar ziet zijn werk als een manier om met de melancholie en de absurditeit van het menselijke bestaan om te gaan.

Vanaf 2001, toen hij winnaar werd van de Prijs Jonge Belgische Schilderkunst, kreeg hij alom bekendheid met zijn artistiek werk onder de vorm van grootschalig opgevatte installaties met prozaïsche maar poëtisch vertaalde onderwerpen zoals een wegenkruispunt of deel van een dorpszicht. Daarbij wendt hij verschillende kunstvormen aan zoals fotowerk en video, uitgewerkte sculpturen, verhalen en animatiefilm met muziek van Georges Asperghis. In 2010 presenteerde de kunstenaar een nieuwe video met als titel Staging silence, die uit een opeenvolging van stille ruimtes en landschappen. Daarbij kan je ook als waarnemer volgen hoe de kunstenaar het werk vormgeeft met eenvoudige elementen als propjes watten, een stuk bordkarton, een taart of een schep suiker. Wat betreft materiaalgebruik pint de kunstenaar zich niet vast op minimalistisch grijs en melancholisch van expressie. Hij hangt eerder een postmodernistische houding aan. Naargelang de aard van het werk kan het ook kleurrijk, veerkrachtig, complex en overladen overkomen.

Hij rekent de Hollandse meester Johannes Vermeer tot zijn grote voorbeeld wegens diens zijn perfect geënsceneerde composities die als authentiek ervaren worden. De kunstenaar stelt dat het huidige kunstmuseum voor de bezoeker een mijmerplek, bijna een bezinningsruimte is, waar men tot zichzelf kan komen, een functie die voorheen aan een kerkruimte toebedeeld werd. Dat is ook de kwaliteit van de hedendaagse kunst: ademruimte bieden, tijdsbeleving centraal stellen, context en ruimte aanreiken. De kunstenaar verklaart: "Zelf heb ik in mijn werk een grote aandacht voor het oproepen van een stemming en schuw ik de emotie niet: de ontroering, de dreiging, de lach... Ik probeer dingen te doen oplichten die tussen de decors van alledag verscholen zitten. Daarbij hoop ik dat mensen geprikkeld kunnen raken om anders naar hun eigen omgeving te kijken, dat ze ook kleine, verdoken dingen leren appreciëren."

Onderscheidingen[bewerken]

Monografische Publicaties (selectie)[bewerken]

  • "Hans Op de Beeck: The Wilderness Inside - Location (6)", 2008, 92 pages, ISBN 978-9-081-34170-7 (with an essay by Nicolas de Oliveira & Nicola Oxley)
  • "Hans Op de Beeck: Extensions", 2007, Hatje Cantz Verlag, 112 pages, ISBN 978-3-7757-2096-0 (with a novella by Hans Op de Beeck)
  • Nicolas de Oliveira & Nicola Oxley, "Hans Op de Beeck: On Vanishing", 2007, Mercatorfonds & Xavier Hufkens, 368 pages, ISBN 978-90-6153-711-3 (Plantin-Moretus Award 2008)

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]