Hans van Baalen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hans van Baalen
Johannes Cornelis van Baalen MEP 1 - Diliff.jpg
Algemene informatie
Naam Johannes Cornelis van Baalen
Geboren 17 juni 1960
Functie Lid Europees Parlement
Partij VVD
Titulatuur Mr. drs.
Politieke functies
1999-2002, 2003-2009 Lid Tweede Kamer
2009-heden Lid Europees Parlement
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Johannes Cornelis (Hans) van Baalen (Rotterdam, 17 juni 1960) is een Nederlands politicus. Namens de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) maakte hij van 1999 tot 2009 deel uit van de Tweede Kamer. Sinds midden 2009 zit hij in het Europees Parlement.

Levensloop[bewerken]

Jeugd en maatschappelijke carrière[bewerken]

Van Baalen is de zoon van een administrateur. Hij volgde de lagere school in Krimpen aan den IJssel en ging vervolgens naar het Krimpenerwaard College in die plaats, waar hij van 1973 tot 1977 de Havo volgde en van 1977 tot 1979 het Atheneum. Vervolgens studeerde hij rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden. Van Baalen werd lid van de studentenvereniging Minerva en was voorzitter van de aan Minerva verbonden studentenweerbaarheid Pro Patria.

Tijdens zijn studententijd was Van Baalen freelance-journalist bij de Sijthoff Pers. Na zijn afstuderen trad hij als directeur Public Affairs Consultants in dienst bij Deloitte Consulting. Van Baalen sloot zich in 1986 aan bij de VVD en was voor die partij vooral op internationaal gebied actief. Hij was als internationaal secretaris lid van het partijbestuur, was lid van het bestuur van de Liberale Internationale, hield zich bezig met het opstellen van de verkiezingsprogramma's voor de verkiezingen van het Europees Parlement en was VVD-gedelegeerde bij de algemene vergadering van de NOVIB.

Glimmerveen-brief[bewerken]

Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1998 werd Van Baalen gekozen in de Tweede Kamer. Publicaties over rechts-extremistische en racistische sympathieën in zijn jeugd en zijn studententijd leidden er echter toe dat hij afzag van zijn zetel in het parlement. De druppel was de publicatie van een brief in het weekblad Vrij Nederland, die Van Baalen als 16-jarige jongen zou hebben geschreven aan Joop Glimmerveen, de leider van de Nederlandse Volks-Unie. Een commissie van de Raad van State, bestaande uit Jimmy Polak (VVD), Jan Vis (D66) en Aad Kosto (PvdA), concludeerde in november 1998 na onderzoek dat verschillende verhalen over de studententijd van Van Baalen op vage roddels waren gebaseerd. De authenticiteit van de zogenaamde Glimmerveen-brief was niet vast te stellen. Deskundigen waren het er niet over eens of de brief aan Van Baalen kon worden toegeschreven.[1] VVD-partijvoorzitter Willem Hoekzema besloot hierop om hem eerherstel te geven. Op 28 september 1999 werd Van Baalen alsnog beëdigd tot Kamerlid, als opvolger van Frits Bolkestein die Europees Commissaris werd.

Politieke carrière[bewerken]

In de Tweede Kamer houdt Van Baalen zich bezig met defensie en Europese en buitenlandse zaken. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 2002 werd hij door het grote verlies van zijn partij niet herkozen, maar na de Tweede Kamerverkiezingen 2003 keerde hij weer terug in de Kamerbankjes. Hij positioneerde zich op de rechtervleugel van zijn partij. Hij pleitte voor de herinvoering van de dienstplicht, maakte zich sterk voor de komst van een standbeeld voor Johan Rudolph Thorbecke in de buurt van het Binnenhof en stelde in een radio-interview in 2006 het geoorloofd te vinden dat van terrorisme verdachte gevangenen onder fysieke druk worden gezet. Sinds juni 2005 leidt hij een werkgroep, die de parlementaire betrokkenheid bij uitzending van militairen onderzoekt. In juni 2007 verklaarde hij dat de Nederlandse bijdrage aan de oorlog in Afghanistan een "vechtmissie" is: "Van wederopbouw is niet eens echt sprake want er staat namelijk niks." Het doel van de missie is het bevechten van het terrorisme, de Taliban en al-Qaida, om te voorkomen dat ze naar Nederland komen, aldus Van Baalen.[2]

In juli 2007 bezocht Van Baalen als buitenlandwoordvoerder van de VVD Israël. Hij voerde onder andere gesprekken met minister van Defensie Amir Peretz, vice-premier Shimon Peres en premier Ehud Olmert, waarbij hij de Israëlische regering adviseerde over de contacten met Europa en Nederland.[3] Van Baalen wordt beschouwd als bondgenoot en pleitbezorger van Israël in de Israëlisch-Palestijnse kwestie; Israëlische media noemen Van Baalen een bekende vriend van Israël op internationaal vlak.[4] Eind mei 2009 keerde Van Baalen zich openlijk tegen het voorstel van VVD-leider Mark Rutte om Holocaustontkenning niet langer te verbieden met sanctionering door celstraf; Van Baalen wil dat voor de bestrijding van Holocaustontkenners („antisemieten en racisten”) in Nederland ook de strafrechter ingezet moet kunnen worden.[5] Van Baalen nam afstand van het voorbeeld van Rutte.

Van Baalen werd door verschillende buitenlandse regeringen onderscheiden. In 2002 kreeg hij uit handen van de president van Taiwan het Grootkruis in de Orde van de Briljanten Ster. In 2005 in Bulgarije de Gouden Lauwerkrans. In 2006 werd hij in België Officier in de Kroonorde en in Roemenië werd hij in datzelfde jaar benoemd tot Commandeur in de Orde van de Ster van Roemenië. Polen benoemde hem in 2006 tot Officier in de Orde van Verdienste. In 2008 werd hij Grootofficier in de Marokkaanse Orde Wissam Al Alaoui en Ridder Grootkruis in de Taiwanese Orde van Genadige Wolken. Tevens ontving hij in datzelfde jaar de Medaille voor Militaire Verdienste van Bulgarije. Van Baalen werd in 1998 de Thorbeckepenning verleend vanwege zijn verdiensten voor de VVD. Na uitzending in 2002 als reserve-officier naar Bosnië kreeg hij een NAVO-medaille. In 2003 ontving hij het Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als officier. Met ingang van 1 januari 2008 is hij reserve-kolonel. Op 19 januari 2009 werd Van Baalen door PerspectieF, de jongerenafdeling van de ChristenUnie, verkozen tot 'Engel van het Jaar' wegens zijn inzet voor vrijheid van godsdienst voor de vele vervolgde christenen over de gehele wereld.[6] Anti-religieuze vormen van liberalisme "zoals bij D'66" keurt Van Baalen af; voorts beschouwt hij Eimert van Middelkoop (CU), Bas van der Vlies (SGP), Kees van der Staaij (SGP) en Joël Voordewind (CU) als "uitstekende politici".[6]

Van Baalen tijdens een interview met de NOS in 2009

In de zomer van 2008 stelde Van Baalen zich kandidaat voor het lijsttrekkerschap van de VVD bij de Europese Verkiezingen van 4 juni 2009. Op 13 oktober 2008 bleek dat de VVD-leden hem hadden gekozen boven Toine Manders.

Op 18 juni 2009 nam hij afscheid van de Tweede Kamer omdat hij gekozen was als lid van het Europees Parlement. Sinds 14 juli 2009 is hij hierin leider van de VVD-delegatie.

Op 15 november 2009 beschuldigde het Nicaraguaanse staatshoofd Daniel Ortega Europarlementariër Hans van Baalen ervan dat hij hoge militairen in Nicaragua zou hebben gepolst over de mogelijkheid een staatsgreep te plegen tegen president Daniel Ortega. Ook noemde Ortega de liberaal op El 19, een website van de Nicaraguaanse overheid, 'een Hollandse piraat en een schurk'. Eerder had Van Baalen stevige kritiek geuit op Ortega. Van Baalen zegt alleen aan de opperbevelhebber van het leger te hebben gevraagd of het leger onafhankelijk zou zijn bij de komende verkiezingen.[7]

In april 2010 bracht Van Baalen een bezoek aan het parlement van Thailand als voorzitter van de Liberale Internationale. Tijdens een bespreking met parlementariërs werd het parlementsgebouw bestormd door anti-regeringsbetogers, waarna Van Baalen en zijn delegatie het gebouw via een zijdeur moesten ontvluchten. [8]

Privéleven[bewerken]

Van Baalen trouwde op 18 maart 2006 in het Palais de Hollande in Istanboel, Turkije, met Ineke Sybesma, de directeur van het Fonds Slachtofferhulp. Het echtpaar kreeg een zoon op 14 mei 2006. Hans van Baalen beschouwt zichzelf als gelovig en rekent zich tot de Nederlandse Hervormde Kerk (is tegenwoordig Protestantse Kerk in Nederland).[6]

Externe links[bewerken]

Bronnen en noten