Hantavirus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Hantavirus
Foto van het Sin Nombre-virus
Foto van het Sin Nombre-virus
Taxonomische indeling
Groep: Groep V ((-)ssRNA)
Familie: Bunyaviridae
Geslacht
Hantavirus
Soorten

Andes virus (ANDV)
Bayou virus (BAYV)
Black Creek Canal virus (BCCV)
Cano Delgadito virus (CADV)
Choclo virus (CHOV)
Dobrava-Belgrade virus (DOBV)
Hantaan virus (HTNV)
Isla Vista virus (ISLAV)
Khabarovsk virus (KHAV)
Laguna Negra virus (LANV)
Muleshoe virus (MULV)
New York virus (NYV)
Prospect Hill virus (PHV)
Puumala virus (PUUV)
Rio Mamore virus (RIOMV)
Rio Segundo virus (RIOSV)
Seoul virus (SEOV)
Sin Nombre virus (SNV)
Thailand virus (THAIV)
Thottapalayam virus (TPMV)
Topografov virus (TOPV)
Tula virus (TULV)

Portaal  Portaalicoon   Biologie

Hantavirussen maken deel uit van de familie der Bunyavirussen. Hantavirussen worden overgebracht door verschillende soorten knaagdieren. Van de 20 verschillende soorten hantavirus zijn er 11 voor de mens ziekmakend. Zij geven twee soorten syndromen:

Geschiedenis[bewerken]

Het hantavirus werd bekend tijdens de Koreaanse Oorlog van 1951 tot 1953. Van de troepen van de Verenigde Naties werden toen 3000 mensen ziek, van wie 10% stierf.

Virologie[bewerken]

Hantavirussen zijn enkelstrengs RNA-virussen.

Epidemiologie[bewerken]

Veelal vindt de virusoverdracht plaats door het inademen van in de lucht zwevende virusdeeltjes afkomstig van knaagdieren. Dit vindt met name plaats in gesloten ruimtes zoals huizen. Overdracht van mens op mens vindt waarschijnlijk niet of nauwelijks plaats. Tussen blootstelling en het optreden van symptomen (incubatietijd) zit 1 tot 6 weken. Niet iedere besmetting leidt overigens tot het optreden van ziekteverschijnselen. Soms wordt een seizoensgebonden voorkomen gezien.

Diagnostiek[bewerken]

Serologische testen zijn het belangrijkste diagnostische middel. De aanwezigheid van IgM klasse antilichamen of een viervoudige stijging in IgG titer zijn bewijzend voor een recente besmetting.

Klinische verschijnselen[bewerken]

Het hantavirus cardiopulmonaal (hart en longen) syndroom kenmerkt zich door hoge hartslag en snelle ademhaling bij een Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS) longbeeld. Het heeft een hoge mortaliteit.

De hemorragische (bloedingsneiging) koorts met renaal (nier) syndroom kenmerkt zich door koorts, bloedingsneiging, lage bloeddruk en nierinsufficiëntie. Het ziektebeloop kan variëren van mild tot snel dodelijk. Het ook in Nederland voorkomende Puumala virus geeft koorts, flankpijn, buikpijn, misselijkheid en braken, bloedingen van het oogbindvlies, hoofdpijn en trage hartslag. Het Puumula virus wordt overgebracht door de rosse woelmuis (Clethrionomys glareolus).