Hardcore house

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hardcore house
Endymion op Decibel in 2005
Endymion op Decibel in 2005
Stilistische oorsprong Hardcore techno
Acid house
Trance
Industrial
Eurodance
Culturele oorsprong Vlag van Nederland Nederland (Rotterdam)
Subgenres
Happy hardcore - UK hardcore - Speedcore - J-core - Darkcore - Digital hardcore - Early hardcore - Frenchcore - Terrorcore - Splittercore
Fusiongenres
Hardcore breaks - Freeform hardcore - Industrial hardcore - Tekno - Breakcore - Moombahcore
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hardcore house (ook bekend als gabberhouse, gabber) is ontstaan uit de uit Detroit overgewaaide hardere housevarianten en techno. Hardcore house wordt gekenmerkt door snelle bass drums (bij sommige varianten wel meer dan 260 BPM zoals bij Terror en Speedcore) en wordt vergezeld van snerpende basslines en rap- en zangsamples. Veelal zijn deze samples afkomstig uit andere muziek of uit films; met name rap-formatie Public Enemy wordt met enige regelmaat gesampled.

Geschiedenis van de hardcore house[bewerken]

Parkzicht in Rotterdam

Het is moeilijk het begin van de hardcore house aan te wijzen. Hardcore house is een samensmelting van verschillende stijlen en daarom lopen ze allemaal over in wat later hardcore house zou worden. Algemeen wordt aangenomen dat We have arrived van Mescalinum United (Marc Acardipane) de eerste hardcoreproductie is. Dit muziekstuk werd voor het eerst in 1990 uitgebracht op de plaat Reflections Of 2017 op het label Planet Core Productions, dat opgericht werd in 1989 in Frankfurt am Main (Duitsland). Als men de plaat beluistert, hoort men veel invloeden van andere stijlen, wat vrij kenmerkend is voor de meeste hardcorehouseplaten.

Noemenswaardig is dat de moderne hardcore house groot is geworden in Nederland en wel in Club Parkzicht in Rotterdam. DJ Rob was er de huis-dj en DJ Paul Elstak kwam er ook vaak draaien. In Vlaanderen was deze muziekstijl minder succesvol dan techno, dat door grote clubs, zoals La Rocca in Lier, werd gedraaid. Ook de latere Zillion richtte zich vooral op techno. In Italië zijn hardcore en de daaruit voortgevloeide hardstyle wel populair.

De eerste hardcorehouseplaten in Nederland verschenen in 1992, toen Rotterdam Records werd opgericht door DJ Paul Elstak. Een belangrijke pionier uit deze tijd is DJ Rob, hij draaide vooral in Club Parkzicht in Rotterdam. Binnen korte tijd werd hardcore house redelijk populair in geheel West-Europa.

De aanhangers van deze muziekstroming uitten zich vaak door hun hoofd kaal te scheren en trainingspakken te dragen van het merk Australian. Het merk Cavello was minder geliefd in de gabberscene en werd vaak geassocieerd met het gabbergezegde "cavello is voor mellow". Verder werd er een bomberjack over de Australian gedragen, met schoenen van het type Nike Air Max. Tegenwoordig worden er vaak witte camo-broeken gedragen met het bekende bomberjack, de jongere generatie gabbers beperkt meestal tot het dragen van Australians of een bomberjack. Mensen met deze uiterlijke kenmerken en muziekvoorkeur werden gabbers genoemd. Drugsgebruik was en is bij hardcorefeesten niet ongebruikelijk. Met name XTC is in Nederland sinds eind jaren 80 populair, omdat het een euforisch gevoel geeft en de gebruiker van een dosis energie voorziet. Het drugsgebruik beperkt zich overigens niet tot XTC.

Rond 1995 beleefde de gabber een eerste hoogtepunt; vrijwel wekelijks gingen vele duizenden liefhebbers naar houseparty's, waar zij nachtenlang feestten op platen van o.a. Neophyte, Rob Gee en 3 Steps Ahead. Er verschenen tijdschriften zoals Strobe en Thundermagazine en de compilatie(verzamel)-cd's (bijvoorbeeld Thunderdome, Masters of Hardcore, Nightmare en Hellraiser) haalden grote omzetten. Tegelijkertijd wist de vrolijkere variant happy hardcore regelmatig de Top 40 te bereiken met nummers als "Wonderfull Days" (allereerste happyhardcorenummer in de hitlijsten) van Charly Lownoise & Mental Theo, onder de label master Maximum Records; en de latere concurrentie: "Life Is Like A Dance", "Luv U more" en "Rainbow in the Sky" van DJ Paul Elstak onder de label Forze Records/Rotterdam Records en "I wanna be a hippy" van Technohead onder Mokum Records.

De commercialisering (bijvoorbeeld door Mecado) en negatieve berichtgeving over 'gabbers' hebben ervoor gezorgd dat de muziekstroming eind 1997 in populariteit afnam, hetgeen resulteerde in het stopzetten van een heleboel labels, waaronder de meeste sublabels van ID&T. In de daaropvolgende jaren beleefde de gabbercultuur een sluimerend bestaan, waar het echter in de undergroundscene wel populair bleef. Sinds 2001 is hardcore echter weer aan een gestage opmars bezig. Met de opleving van de laatste paar jaren komen ook de Aussies en Cavello weer terug. Lonsdale en dergelijke worden zeldzaam in de gabberscene, maar ook shirts van bekende artiesten zoals Neophyte en Evil Activities zijn populair. De nieuwe hardcore sound is niet alleen van Nederlandse afkomst, ook Italië heeft een groot aandeel in de hardcore scene.

De grootste hardcore labels op dit moment zijn: Neophyte Records, Masters of Hardcore, ID&T, Enzyme Records, Hardcore Blasters, The Third Movement, Traxtorm Records, Offensive Records en Rotterdam Records.

Substijlen[bewerken]


De hardcore is onderverdeeld in de hierboven genoemde substijlen. Hardcore ontstond uit de combinatie van New Beat, acid house en techno eind jaren tachtig van de 20e eeuw. Artiesten als Human Resource, L.A. Style en T99 zijn een paar bekende vertegenwoordigers van het genre.

De hardcore heeft als eigenschap dat de nadruk ligt bij de beats. Zonder originele beat was er geen origineel nummer. Een beat is een samenstelling van een kick en een bass. Deze kunnen zó variëren, dat er eigenlijk een eindeloze stroom verschillende beats is. Bij elke stijl ligt de nadruk weer meer op andere variaties, zoals bij speedcore het tempo.

Bekende hardcore- en gabberfeesten in Nederland[bewerken]

Bekende organisaties in Nederland zijn onder andere ID&T, Q-dance, Dance 2 Eden en Art of Dance,B2S.

Bekende hardcore- en gabberfeesten buiten Nederland[bewerken]

  • Hardcore till I die, reeks feesten in het Verenigd Koninkrijk, met UK hardcore, een mix tussen hardcore en trance. Bij deze feesten zijn meerdere ruimtes met onder andere early rave, gabba (de hardcore zoals die in Nederland bekend is) en soms drum and bass.
  • Street Parade in Zürich.
  • Club X, discotheek in Wuustwezel, België (bestaat niet meer).
  • Hardcore Gladiators in de Turbinenhalle in Oberhausen, Duitsland (organisatie PTP is failliet).
  • The Wall, discotheek in Weelde (België) waar een wekelijkse hardcoreprogrammering was. Begin 2008 is het pand gesloopt.
  • Raving Nightmare in de Brabanthal in Leuven (België) en regelmatig in de "platte zaal" en het MECC te Maastricht.
  • Masters of Hardcore in Duitsland en Italië, deze edities zijn ook in handen van Art of Dance.
  • Project: Hardcore.BE de Belgische editie van Project: Hardcore georganiseerd door B2S en Darcon Productions.
  • Bassleader verschillende hardcorezalen, waaronder old school en hardcore.
  • Fuckparade, een cultureel-politieke technodemonstratie in Berlijn. Muziek op de Fuckparade is onder meer speedcore, gabber, extratone, punk en house.
  • Discoteca Manssion in Benidorm, eenmaal per maand een hardcoreparty, vaak ook met internationale dj's.
  • The Qontinent