Harde buik

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Harde buiken zijn spiersamentrekkingen van de baarmoeder tijdens de zwangerschap.

Harde buiken in het verloop van de zwangerschap[bewerken]

  • De eerste samentrekkingen kunnen reeds plaatsvinden in de zesde week van de zwangerschap, maar zijn dan nog niet te voelen.Dat gebeurt pas meestal na een paar maanden. Bij lang niet alle vrouwen is er sprake van harde buiken. Wanneer een vrouw voor de eerste keer zwanger is, is de kans hierop het kleinst. De spieren van de baarmoeder trekken samen, gemiddeld gedurende dertig seconden. De baarmoeder bereidt zich op de weeën voor. De cellen van de baarmoederwand moeten namelijk oefenen in het "communiceren" met elkaar (via tight junctions) waardoor ze bij de echte weeën tegelijk kunnen samentrekken. Deze "oefenweeën" (Braxton-Hicks contracties) zijn niet pijnlijk, maar voelen als buikkramp aan. De buik voelt strak en hard aan, vandaar de naam.
  • Later in de zwangerschap neemt de frequentie van de harde buiken toe. De samentrekkingen worden ook heviger en pijnlijker, en kunnen verschillende minuten aanhouden.
  • De oefenweeën die tussen de achtste week en de vierde week vóór de bevalling optreden, worden ook wel indalingsweeën genoemd. Deze weeën zorgen er dan ook voor dat de baby met zijn hoofd onder in de baarmoeder komt te liggen, zodat hij klaar ligt voor de geboorte.

Onderscheid met echte weeën[bewerken]

Het onderscheid tussen harde buiken en echte weeën is de frequentiegraad. Voorweeën komen veel minder regelmatig dan echte weeën. Bovendien zit er veel meer tijd tussen twee harde buiken. Een tweede onderscheid is dat ze pijnloos verlopen (men voelt enkel het harder worden van de buik).

Gezondheid[bewerken]

Wanneer de harde buiken zich steeds na een inspanning voordoen, is dit een teken dat er even wat rustiger aan moet worden gedaan.