Hardoen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Hardoen IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Laudakia stellio Linnaeus, 1758 |
De hardoen (Laudakia stellio) is een hagedis uit de familie van agamen (Agamidae). De verouderde, maar nog veel gebruikte wetenschappelijke benaming is Agama stellio.
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
De kleur is bruingrijs tot bijna zwart, met onregelmatige lichtere vlekken op de rug en staart, vooral op de kop van de mannetjes. Op de rug bevindt zich een lichtere bandering en rijen stekelachtige knobbels, die bij oudere exemplaren vervagen. De kop is relatief groot en de schubbenrijen op de staart zijn sterk gekield en lijken op stekels. Het lichaam is sterk afgeplat en heeft een duidelijke hals. De maximale lengte is ongeveer 40 centimeter waarvan bijna de helft staart.
[bewerken] Algemeen
De hardoen komt in Europa voor in Griekenland, en verder in grote delen van het Midden-Oosten en Egypte. De agame is dagactief en voornamelijk actief bij zonnig weer, en is te vinden op muren of op boomstammen. Op het menu staan insecten, bloemen en vruchten. Zoals wel meer leguaanachtigen (waar alle agamen toe behoren) kan de hardoen communiceren door knikkende bewegingen te maken met de kop.
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties:
