Haringvlietdam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haringvlietdam, gezien vanaf het Haringvliet

De Haringvlietdam is het zesde bouwwerk van de Deltawerken. De dam sluit het Haringvliet af en ligt tussen Voorne-Putten (noord) en Goeree-Overflakkee (zuid) bij de monding van de Haringvliet in de Noordzee. Aan de zuidzijde van de Haringvlietdam ligt de Goereese sluis voor het scheepvaartverkeer.

Bouw[bewerken]

Het Haringvliet kon niet zonder meer worden afgesloten, omdat de rivieren Rijn en Maas daarin uitkomen. Daarom werd gekozen voor de aanleg van een spuisluizencomplex met een lengte van ongeveer een kilometer, dat per seconde circa 25.000 kubieke meter water kan doorlaten.

Om het sluizencomplex te kunnen bouwen, is een gedeelte van de monding van het Haringvliet op een ter plaatse aanwezige zandplaat tijdelijk ingepolderd. In deze bouwpolder is het volledige sluizencomplex tot stand gekomen. In november 1958 begonnen de heiwerkzaamheden voor de aanleg van het sluizencomplex. In totaal gingen 22.300 heipalen de grond in. Toen in 1961 de heipalen in de grond zaten, werd begonnen met het bouwen van de spuisluizen. Pas toen deze klaar waren (1966), werd de polder verwijderd en de dam gemaakt. Hierbij werd gebruikgemaakt van de kabelbaantechniek, die eerder was gebruikt bij de aanleg van de Grevelingendam. Tijdens de bouw van de aansluitende dammen werd de getijstroom door het geopende sluizencomplex geleid. In 1970 was de Haringvlietdam gereed. Op 15 november 1971 opende Koningin Juliana met minister Willem Drees jr. van Verkeer en Waterstaat de Haringvlietdam.

Kenmerken[bewerken]

De dam is 5 kilometer lang en 56 meter breed. Hij heeft in totaal 17 sluizen die ieder 56,5 meter breed zijn. Jaarlijks wordt 30 miljard m³ water gespuid. Wegverkeer kan via de N57 met 2x2 rijstroken over de dam. De overspanning waar het wegdek opligt, over de sluizen worden door haar omgekeerde driehoeksvorm Nabla-liggers genoemd, naar het joodse instrument.

De Haringvlietdam is gedeeltelijk opengezet waarmee er zout water tot de denkbeeldige lijn Middelharnis - Spui kan komen en een geleidelijke overgang kan ontstaan tussen zout en zoet water.

In 2004 werd er al besloten om per 2008 de Haringvlietdam gedeeltelijk te openen, maar in december 2007 verschoof de datum van het op een kier zetten van de Haringvlietdam naar december 2010.[1] In die maand besloot het kabinet er alsnog van af te zien, zowel vanwege de hoge kosten (ruim €40 miljoen) als vanwege en de schade die het openen van de dam aan de regionale landbouw zou kunnen toebrengen. Op 24 juni 2011 kwam het kabinet van deze beslissing terug omdat onderzoek uitwees dat er geen volwaardig alternatief is. Door andere maatregelen die genoeg zoetwater garanderen was er inmiddels ook draagvlak.[2]

Zie ook[bewerken]

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Rijkswaterstaat.nl Haringvlietsluizen op een kier
  2. Rijkswaterstaat.nl Kabinet voert Kierbesluit uit