Harpocrates

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ptolemeïsch bronzen beeldje met Harpocrates als het kind Horus

Harpocrates was oorspronkelijk een Egyptische godheid die geadopteerd werd door de Grieken en in latere tijden zowel door Grieken als door Romeinen werd aanbeden.

In Egypte was Harpa-khruti, Horus het kind, een van de vormen van Horus, de zonnegod, het kind van Osiris. Hij moest oorlog voeren tegen de machten van de duisternis, vandaar dat Herodotus (II. 144) meende dat het om dezelfde god ging als de Griekse Apollo. Hij wordt vaak afgebeeld met zijn vinger op zijn mond, een symbool van de kindertijd. De Grieken en Romeinen, die de betekenis van deze houding niet begrepen, maakten hem de god van de stilte (Ovidius, Metam. Ix. 691), en als zodanig werd hij een geliefde godheid in de latere mystieke scholen van filosofie.

Bronnen, noten en/of referenties
  • 1911 Encyclopædia Britannica (public domain)