Harry van Doorn
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Henry Willem (Harry) van Doorn ('s-Gravenhage, 6 oktober 1915 - Amersfoort, 12 januari 1992) was een Nederlands politicus.
Hij studeerde rechten en begon zijn maatschappelijke carrière als advocaat-fiscaal bij het Bijzonder Gerechtshof waar hij vele malen de doodstraf eiste tegen landverraders en hij was de voorzitter van de KRO. In 1956 voerde hij als voorzitter van de KVP een harde strijd tegen de PvdA en werd ook lid van de Tweede Kamer voor de KVP. In 1968 stapte hij echter uit onvrede over de conservatieve koers van zijn partij uit de Kamer trad en voegde zich bij PPR, die was opgericht door progressieve christendemocraten. In 1973 werd hij minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk voor de PPR in kabinet-Den Uyl. Hij maakte tijdens zijn ministerschap een einde aan radiopiraten die vanuit de Noordzee uitzonden. Als minister voor Maatschappelijk Werk, was hij ook verantwoordelijk voor het minderhedenbeleid. Als zodanig was hij betrokken bij de Molukse kapingen die tijdens het kabinet Den Uyl plaatsvonden. Sinds kort is bekend dat hij, tijdens de Treinkaping bij Wijster heeft aangeboden zichzelf te laten gijzelen, in ruil voor vrijlating van alle gegijzelden in de trein.[1]
[bewerk] Externe links
[bewerk] Referenties
- ^ Annet Bleich, Joop den Uyl. 1910-1987. Dromer en Doordouwer, Amsterdam, 2008., p. 327
| Voorganger: P.J. Engels |
Minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk 1973-1977 |
Opvolger: M.H.M.F. Gardeniers-Berendsen |
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. |

