Hartmut Haenchen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hartmut Haenchen
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Hartmut Haenchen (Dresden, 21 maart 1943) is een Duitse dirigent, die in 1995 tot Nederlander werd genaturaliseerd.

Biografie[bewerken]

Haenchen begon zijn muzikale carrière als lid van het Dresdner Kreuzchor. Toen hij 15 jaar was dirigeerde hij als cantor al uitvoeringen. Op zijn 17e trok hij volop de aandacht met zijn uitvoering van Johann Adolph Hasses Requiem. Haenchen studeerde vervolgens directie en stem aan de Hochschule für Musik Carl Maria von Weber Dresden.

Zijn eerste functie was dirigent van de Robert-Franz-Singakademie in Halle en dirigent van het Halle Philharmonisch Orkest in 1966. Zijn eerste prijs won hij op de Carl Maria von Weber wedstrijd in Dresden in 1971. In 1972-1973 werd Haenchen Kapellmeister van het Zwickau Theater. In die periode maakte hij zijn debuut bij de Deutsche Staatsoper in Berlijn, waar hij Modest Moessorgski's Boris Godoenov dirigeerde. Hij gaf er tot 1986 regelmatig uitvoeringen.

Van 1973 tot 1976 was Haenchen dirigent bij de Dresdner Philharmoniker en was hij regelmatig te gast bij de Dresdner Staatsopera. Tussen 1976 en 1979 was hij chef-dirigent van de Mecklenburgische Staatskapelle en het Staatstheater in Schwerin. Ook in Berlijn was hij vaak te vinden, bij de Komische Oper. In 1980 werd hij artistiek directeur van het Carl Philipp Emanuel Bach Kamerorkest in Berlijn en leef het tot 2014.

In 1986 werd Haenchen muzikaal directeur van De Nederlandse Opera in Amsterdam en chef-dirigent van het Nederlands Philharmonisch Orkest en het Nederlands Kamerorkest. Tijdens zijn verblijf in Amsterdam steeg het aanzien van de Nederlandse Opera door hoogstaande en innovatieve producties. Haenchen vertoonde een grote betrokkenheid met het Duitse repertoire: Richard Strauss, Mozart, Wagner en Gluck, Händel, Strauss, Berg, Reimann, Zimmermann, maar voerde ook opera’s uit van Verdi, Puccini, Bartók, Tsjaikovski, Shostakovich, Szymanowski, Berlioz en Saint-Saëns.

In 1996 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Na de opvoeringen van Der Ring des Nibelungen van Wagner in 1999 legde Haenchen zijn functie neer, maar hij kwam met enige regelmaat als gastdirigent terug in Amsterdam. Zo heeft hij tot in 2014 alle reprises van de Ring-cyclus geleid.

Onder zijn leiding won ook het Nederlands Philharmonisch Orkest in aanzien, niet alleen door de operabegeleidingen, maar ook voor de symfonische concerten, opnames en buitenlandse tournees. In september 2002 nam Haenchen uit protest tegen budgettaire maatregelen ontslag. In datzelfde jaar maakte de stad Amsterdam hem ereburger. In 2013 kreeg hij een eredoctoraat van de Hochschule für Musik Carl Maria von Weber in Dresden.

Haenchen heeft als gastdirigent opgetreden in nagenoeg elk land in Europa en maakte tournees door Japan, de Verenigde Staten en Canada. Hij heeft opera’s gedirigeerd in Bologna, Genève, Jeruzalem, Londen, München, New York, Stuttgart, Warschau, Wenen, Milaan, Parijs, Madrid, Berlijn en Dresden. Twee nieuwe producties van het Royal Opera House in Londen onder zijn leiding werden uitverkoren voor de Laurence Olivier Award. Sinds 2012 keert hij daar als gastdirigent terug. Vanaf 2011 is hij als gastdirigent aan het Teatro Real in Madrid verbonden.

Externe link[bewerken]

Portal.svg Portaal Klassieke muziek