Hecke-karakter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de getaltheorie, een deelgebied van de wiskunde, is een Hecke-karakter een veralgemening van een Dirichlet-karakter, die werd geïntroduceerd door de Duitse wiskunde Erich Hecke om een klasse van L-functies te construeren, die groter is dan Dirichlet L-functies en die een natuurlijke setting voor de Dedekind-zeta-functies en enkele anderen functionaalvergelijkingen biedt analoog aan die van de Riemann-zeta-functie.