Heilige ibis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heilige ibis
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Heiliger Ibis 0508061.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Pelecaniformes (Roeipotigen)
Familie: Threskiornithidae (Ibissen en lepelaars)
Geslacht: Threskiornis
Soort
Threskiornis aethiopicus
(Latham, 1790)
Afbeeldingen Heilige ibis op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Heilige ibis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De heilige ibis (Threskiornis aethiopicus) is een soort ibis. In het oude Egypte werd dit dier vereerd als symbool van de god Thoth. Aan dit gebruik dankt deze soort zijn naam.

Herkennning[bewerken]

Een volwassen heilige ibis is 68 cm hoog. Het is een overwegend witte vogel met uitzondering van een zwarte nek, zwarte poten, een kale, zwarte kop en zwarte vleugeluiteinden. Beide seksen zien er hetzelfde uit, maar de jonge dieren zijn niet helder wit ("vuilwit"). De lichaamslengte bedraagt 65 tot 90 cm en het gewicht 1,5 kg.

Voortplanting[bewerken]

De heilige ibis nestelt in kolonies in bomen. Het dier legt 2 tot 3 eieren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De heilige ibis komt voor in Sub-Saharisch Afrika, Zuid-Irak en (vroeger) in Egypte. De heilige ibis komt voor in wetlands. Hij eet vis, kikkers, insecten en diverse waterdieren.

Als exoot komt de heilige ibis ook voor in West-Europa. Een grootschalige introductie heeft plaatsgevonden in Frankrijk. Vogelpark Avifauna in Alphen aan den Rijn heeft een grote groep dieren vrij rondvliegen waarbij enkele wilde exemplaren zijn aangesloten die waarschijnlijk van Franse dieren afstammen.[bron?] Hetzelfde geldt voor de meeste andere groepen heilige ibissen in de Benelux, al komen ook ontsnappingen bij particulieren voor. In Nederland zijn tussen 2005 en 2008 zeven tot 12 in het wild broedende heilige ibissen aangetroffen.[2]

Status[bewerken]

De heilige ibis heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Maar ondanks uitbreiding van het verspreidingsgebied als exoot, gaan de totale aantallen achteruit. Echter, het tempo van deze achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze ibis als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties