Heinrich Müller (Gestapo)
Heinrich Müller, ook 'Gestapo-Müller' genoemd, (München 28 april 1900 - waarschijnlijk 1 mei 1945[1] ) was het hoofd van het RSHA Amt IV in nazi-Duitsland alsook hoofd van de Gestapo vanaf 1939 tot zijn mysterieuze verdwijning op het einde van de Tweede Wereldoorlog op 29 april 1945.
Müller nam in 1917 vrijwillig dienst bij het Duitse leger. Na afloop van de Eerste Wereldoorlog kwam hij bij de politie van München terecht, waarvan hij in 1929 secretaris van het politieke politie-onderdeel was met als opdracht om communistische organisaties te bestrijden. In 1934 werd hij lid van de SS en overgeplaatst naar Berlijn, waar hij werkzaam was bij de Gestapo en diverse hoge posten bekleedde. In 1938 werd hij ook lid van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij.
Müller was een protegé van Reinhard Heydrich, en Müllers rang in de SS steeg pas na de Nacht van de Lange Messen op 30 juni 1934. Als hoofd van de Gestapo stond Müller rechtstreeks onder Heydrich en, na diens dood, onder Ernst Kaltenbrunner.
Heinrich Müller was een actieve medewerker in de meeste van de ergste oorlogsmisdaden die het naziregime heeft begaan. Ook was hij aanwezig op de Wannseeconferentie. Een van zijn directe ondergeschikten was Adolf Eichmann, de vooraanstaande organisator van de Holocaust.
In 1945 werd Müller als dood beschouwd, maar in 1963 werd zijn graf geopend, en dat was leeg. Veel complottheorieën deden de ronde over zijn leven na de oorlog.
Bronnen, noten en/of referenties
|
